اکو (اساطیر)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

اِکُو (اساطیر)(Echo)
(به یونانی: اخو) در اساطیر یونان، از پریان[۱] کوهستان و تجسم صدای مرموز. برطبق روایت اووید[۲] در مسخ[۳]، ‌پس از آن‌که پرچانگی او سبب شد هِرا[۴] نتواند زئوس[۵] را حین رابطه با پریان دیگر ببیند، آن الهه[۶] اکو را از سخن‌گفتن، به استثنای گفتن آخرین کلمات شخصی دیگر، محروم کرد. بعد از آن‌که نارسیسوس[۷] (نرگس) او را از خود راند، رفته‌رفته تحلیل رفت تا آن‌که فقط صدایش باقی ماند. به روایت لونگوس[۸]، نویسندۀ یونانی قرن سوم، اکو از قبول خواست‌های پان[۹]، رب‌النوع احشام، سر باز زد و به دستور او چوپانان دیوانه اکو را پاره‌پاره کردند. زمین بقایای او را در خود پنهان کرد، اما آن‌ها به تقلید از صداهای دیگر همچنان آواز می‌خواندند.

 


  1. ↑ nymph
  2. ↑ Ovid
  3. ↑ Metamorphoses
  4. ↑ Hera
  5. ↑ Zeus
  6. ↑ goddess
  7. ↑ Narcissus
  8. ↑ Longus
  9. ↑ Pan