ایتالیک

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

ایتالیک italic

(یا: ایرانیک) سبکی در طراحی حروف چاپی که در آن محور حروف به سمت راست متمایل می‌شود. این روش را آلدوس مانوتیوس[۱]، چاپ‌کار ونیزی، در ۱۵۰۱ ابداع کرد. این سبک را معمولاً به همراه حروف قائم رومی و برای متمایزکردن نام کتاب، فیلم، یا نظایر آن و یا برای تأکیدگذاشتن یا نقل‌ قول (بیشتر در امریکا) به‌کار می‌برند. اصطلاح «ایتالیک» همچنین بر نوعی روش خوشنویسی دلالت دارد که در ۱۵۲۲ لودوویکو دگلی آریگی[۲]، کاتب دیوان عالی واتیکان، برای کاربرد روزانه باب کرد. نوعی شیوۀ نگارش مشابه سبک طراحی ایتالیک از سوی غلامحسین مصاحب در ایران رواج یافت که طراحی ایرانیک عنوان گرفت.



  1. ↑ Aldus Manutius
  2. ↑ Ludovico degli Arrighi