بهرام بدخشانی

From ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بهرام بدخشانی
زادروز تهران 1337ش
ملیت ایرانی
تحصیلات و محل تحصیل مدرسه‌ی عالی تلويزيون و سينما
شغل و تخصص اصلی فیلمبردار
آثار دوئل (احمدرضا درویش- ۱۳۸۲)؛ دیشب باباتو دیدم آیدا (رسول صدرعاملی-۱۳۸۳)؛ تقاطع (ابوالحسن داوودی- ۱۳۸۴)؛ همیشه پای یک زن در میان است (کمال تبریزی- ۱۳۸۶)
گروه مقاله سینما
جوایز و افتخارات سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری از دوره‌های هفدهم و بیست و دوم جشنواره فیلم فجر
بهرام بدخشانی

بهرام بدخشانی (تهران 1337ش- )


فیلمبردار ایرانی. فارغ‌التحصيل مدرسه‌ی عالی تلويزيون و سينما است. فعالیت سینمایی را از سال 1365 با دستیاری فیلم‌بردار در فیلم‌های سینمایی هشت و نيم شب (به کارگردانی اسماعیل رحیم‌زاده- ۱۳۶۵)، گال (به کارگردانی ابوالفضل جلیلی- ۱۳۶۵) و ماهی (به کارگردانی کامبوزیا پرتوی- ۱۳۶۶) آغاز کرد. بعد از آن نیز تا سال 1370 به عنوان فیلم‌بردار در تولید دو فیلم ستاره و الماس (۱۳۶۷) و قهرمان (۱۳۷۰) حضور داشت. بدخشانی تاکنون در حدود 30 فیلم سینمایی به عنوان مدیر فیلم‌برداری نقش داشته و توانسته در دوره‌های هفدهم و بیست و دوم جشنواره‌ی فیلم فجر برنده‌ی سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری شود. وی در سال 1378 نیز به عنوان بازیگر در فیلم سینمایی جمعه (به کارگردانی حسن یکتاپناه) حضور داشته است.


جوایز و افتخارات: نامزد دریافت جایزه‌ی بهترین فیلم‌برداری در یازدهمین دوره‌ی جشنواره‌ی فیلم فجر (1371) برای فیلم سایه‌های هجوم؛ سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری از هفدهمین دوره‌ی جشنواره‌ی فیلم فجر (1377) برای فیلم هیوا؛ تندیس زرین بهترین فیلم‌برداری از پنجمین دوره‌ی جشن خانه‌ی سینما (1380) برای فیلم دایره؛ سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری از بیست و دومین دوره‌ی جشنواره‌ی فیلم فجر (1382) برای فیلم دوئل؛ نامزد دریافت جایزه‌ی بهترین فیلم‌برداری در بیست و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر (1389) برای فیلم راه آبی ابریشم.

گزیده‌ی آثار (مدیر فیلمبرداری): ایلیا، نقاش جوان (ابوالحسن داوودی- ۱۳۷۰)؛ سایه‌های هجوم (احمد امینی- ۱۳۷۱)؛ شب روباه (همایون اسعدیان- ۱۳۷۵)؛ زندگی (اصغر هاشمی- ۱۳۷۶)؛ هیوا (رسول ملاقلی‌پور- ۱۳۷۷)؛ مرد بارانی (ابوالحسن داوودی- ۱۳۷۸)؛ دایره (جعفر پناهی- ۱۳۷۸)؛ پارتی (سامان مقدم- ۱۳۷۹)؛ آخر بازی (همایون اسعدیان- ۱۳۷۹)؛ من ترانه پانزده سال دارم (رسول صدرعاملی- ۱۳۸۰)؛ بمانی (داریوش مهرجویی- ۱۳۸۰)؛ دوئل (احمدرضا درویش- ۱۳۸۲)؛ دیشب باباتو دیدم آیدا (رسول صدرعاملی-۱۳۸۳)؛ تقاطع (ابوالحسن داوودی- ۱۳۸۴)؛ همیشه پای یک زن در میان است (کمال تبریزی- ۱۳۸۶)؛ راه آبی ابریشم (محمد بزرگ‌نیا- ۱۳۸۹)؛ چه خوبه که برگشتی (داریوش مهرجویی- ۱۳۹۱)؛ نگار (رامبد جوان- 1394)؛ آخرین بار کی سحر را دیدی؟ (فرزاد موتمن- ۱۳۹۴)؛ لامینور (داریوش مهرجویی- ۱۳۹۸).