تکنسیم

تِکْنِسیُم (technetium)
برگرفته از واژه‌ای یونانی به‌معنی مصنوعی عنصری فلزی، پرتوزا، به‌رنگ خاکستری نقره‌ای، با نماد Tc، عدد اتمی ۴۳، و جرم اتمی نسبی ۹۸.۹۰۶. در طبیعت فقط به مقدار بسیار کم، و براثر شکافت هسته‌ای اورانیوم در کانی پیچ‌بلند و دیگر کانی‌های اورانیوم یافت می‌شود. ایزوتوپ ۹۹Tc دارای طولانی‌ترین نیم‌عمر برابر با ۲۱۶ هزار سال است. تکنسیم ابررساناست و به‌مثابۀ سخت‌کنندۀ آلیاژهای فولاد و ردیاب پزشکی کاربرد دارد. در ۱۹۳۷، فیزیک‌دان‌های ایتالیایی، کارلو پِریه و امیلیو سِگره، این عنصر را سنتز کردند. آن‌ها مولیبدن را با دوترون بمباران کردند تا جایی خالی را در جدول تناوبی عناصر پر کنند. در آن زمان تصور می‌شد این عنصر در طبیعت وجود ندارد، امّا بعدها این عنصر به‌میزان فراوان از پس‌ماندۀ محصول شکافت سوخت اورانیوم در راکتورهای هسته‌ای استخراج شد. تکنسیم در ۱۹۴۷ نام‌گذاری شد.

---