تیه پولو، جووانی باتیستا (۱۶۹۶ـ۱۷۷۰)

From ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

تیِه‌پولو، جووانّی باتّیسْتا (۱۶۹۶ـ۱۷۷۰)(Tiepolo, Giovanni Battista)

آنتوني و کلئوپاترا، اثر تيِه‌پولو
جووانی باتیستا تیه پولو
Giovanni Battista Tiepolo
زادروز ۱۶۹۶م
درگذشت ۱۷۷۰م
ملیت ایتالیایی
شغل و تخصص اصلی نقاش
سبک روکوکوی ایتالیایی
آثار مجموعه آنتونی و کلیوپاترا (پالاتسو لابیا)؛ قربانی کردن اسحاق (ح ۱۷۱۵ـ۱۷۱۶؛ اسپدالتو، ونیز)
گروه مقاله نگارگری و مجسمه سازی جهان
خویشاوندان سرشناس ووانی دومنیکو و لورنتسو (پسران)

نقاش ایتالیایی. از نخستین نمایندگان روکوکو[۱]ی ایتالیایی بود، و طرح‌های تزیینی باشکوهی را در کاخ‌ها و کلیساهای شمال ایتالیا، جنوب غربی آلمان، و مادرید به‌اجرا درآورد. سبک او بانشاط، و رنگ‌هایش گرم و روشن است، و به توهّم بسیار اتکا دارد. تیه‌پولو آثاری دینی، و بیش از آن تاریخی و تمثیلی آفرید. با کار استادانه و کیفیّت رنگی منحصربه‌خود، دیوارها و سقف‌های ویلاها و کاخ‌های بسیاری را در ونیز و دیگر نقاط شمال ایتالیا نقاشی کرد، که مجموعۀ آنتونی و کلئوپاترا[۲] (پالاتسو لابیا[۳]) نقطۀ عطف آن است. در ۱۷۵۲ برای تزیین کاخ سراسقف و امیر[۴] وورتسبورگ[۵] به آلمان رفت و پسرانش جووانّی دومنیکو[۶] (۱۷۲۷ـ۱۸۰۲) و لورنتسو[۷] (۱۷۳۶ـ پیش از ۱۷۷۶) نیز او را یاری دادند. در ۱۷۵۵ به ریاست آکادمی ونیز[۸] انتخاب شد، و در ۱۷۶۲ کارلوس سوم[۹] او را به اسپانیا دعوت کرد. تا ۱۷۷۰ در آن دیار هنر آفرید، و تزیینات پالاسیو رئال[۱۰]، و محجرهایی برای محراب سان‌پاسکوئاله[۱۱] در آرانخوئس[۱۲]، نقاشی کرد. بعدها آثاری از آنتون مِنگس[۱۳] نئوکلاسی‌سیست[۱۴]، رقیب تپه‌پولو و مخالف سبک کارش، جانشین آثار وی شدند. تیه‌پولو نقاشی را از نقاش خرده‌پایی با نام گرگوریو لادزارینی[۱۵] آموخت، اما منشأ روکوکوی پرنشاط و خیال‌انگیزش را باید در هنر سباستیانو ریتچی[۱۶] جست. نخستین آثارش، ازجمله قربانی‌کردن اسحاق[۱۷] (ح ۱۷۱۵ـ۱۷۱۶؛ اُسپدالتّو[۱۸]، ونیز)، و نقاشی‌هایش در کلیسای اسکالتسی[۱۹]، ونیز، بر تأثیرپذیری از جوزپّه کرسپی[۲۰] (۱۶۶۵ـ۱۷۴۷) و جووانّی پیاتستّا[۲۱] (۱۶۸۳ـ۱۷۵۴) نیز دلالت دارند؛ لیکن تیه‌پولو جلوه‌های سایه‌روشن خاص آثار آنان را وانهاد، و عمق‌نمایی جوّی و بازنمایی فضای روشن را جانشین آن ساخت، که ورونسه[۲۲] در آن رقیبش بود.



  1. rococo
  2. Antony and Cleopatra
  3. Palazzo Labia
  4. Prince Archbishop’s Palace
  5. Würzburg
  6. Giovanni Domenico
  7. Lorenzo
  8. Venetian Academy
  9. Charles III
  10. Palacio Real
  11. S Pasquale
  12. Aranjuez
  13. Anton Mengs
  14. neoclassicist
  15. Gregorio Lazzarini
  16. Sebastiano Ricci
  17. Sacrifice of Isaac
  18. Ospedaletto
  19. Scalzi
  20. Giuseppe Crespi
  21. Giovanni Piazzetta
  22. Veronese