جامع الحکم فی آثارالعجم

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جامِعُ‌الْحِکَم فی آثارِالعَجَم

(یا: جامع‌الحکم فی آثارالامم) نوشتۀ احمدبن بلخی، اثری به فارسی در تاریخ و پند و اندرز. این کتاب، که در یک مقدمه و چهار بخش در قرن ۹ق نوشته شده، با حکایت‌هایی از دودمان شاهی ایران آغاز می‌شود و تا سرگذشت شاهرخ تیموری ادامه می‌یابد و پس از آن از زندگی پیامبر اسلام، مشایخ و شاعران مطالبی می‌آورد. همچنین زندگی حاکمان، مشایخ، قاضی‌های بلخ، تاریخ بلخ و ساختمان‌های آن را دربرمی‌گیرد. دست‌نویس‌هایی از این اثر در کتابخانه‌های ازبکستان نگهداری می‌شود.