خلیلی، محمد
| محمد خلیلی | |
|---|---|
| زادروز |
همدان 12 شهریور ۱۳۱۶ش |
| درگذشت | آلمان 5 مهر 1405ش |
| ملیت | ایرانی |
| شغل و تخصص اصلی | شاعر |
| شغل و تخصص های دیگر | مترجم و داستان‌نویس |
| سبک | شعر سپید |
| آثار | گل سرخی بر گیسو (مجموعه داستان- جان شیفته، 1391)؛ سکوت آبی حوا (مجموعه شعر- جان شیفته، 1390)؛ افروزه‌ها (مجموعه شعر- گل‌آذین، 1398)؛ ماه و بلدرچین‌ها (مجموعه شعر- گل‌آذین، 1398)؛ پری خاله و لنین (ترجمۀ اثری از میرزا ابراهیموف- گل‌آذین، 1398) |
| گروه مقاله | ادبیات فارسی |
محمد خلیلی (همدان 12 شهریو ۱۳۱۶ - آلمان 5 مهر 1405ش)
شاعر، داستان‌نویس و مترجم ایرانی. در شیوۀ جدید سروده‌هایی از وی نشر یافته است. در سن 9سالگی از زادگاهش به تهران مهاجرت کرد و بعدتر در مشاغل آزاد به کار پرداخت. شعرها و مقالات متعددی از او از اواسط دهۀ 1340ش تا اواخر عمرش در نشریاتی چون فردوسی، آدینه، دنیای سخن، تجربه، چیستا، تکاپو، روزنامۀ مردم و... منتشر شده است. در دورۀ نخست فعالیت کانون نویسندگان ایران در آن عضویت داشت. در سال 1353 تا اواخر سال 1355ش برای چاپ مجموعه‌شعر اولش به جرم سیاسی زندانی شد. خلیلی در دوره‌های بعد نیز از اعضای اصلی کانون نویسندگان بوده. وی همچنین عضو افتخاری انجمن جهانی قلم نیز بود. خلیلی در اواخر دهۀ 1390ش به دلیل کهولت سن و بیماری برای زندگی با خانواده‌اش به آلمان مهاجرت کرد.
کتاب‌شناسی: ارغوانی (مجموعه شعر- نیل، 1353)؛ تا آزادی (مجموعه شعر- نیل، 1358)؛ نادرشاه (ترجمۀ نمایش‌نامه‌ای از نریمان نریمانف- امیرکبیر، 1358)؛ آواز رنگ‌ها و آفتابگردان (دومجموعه شعر در یک مجلد- نگاه، 1365)؛ همچون نارنجی شعله‌ور (مجموعه شعر- نگاه، 1367)؛ سوخته‌زاران (مجموعه شعر- نگاه سبز، 1370)؛ زیر آفتاب آبی: آثاری از شاعران نوپرداز آذربایجان شوروی (ترجمه- انتشارات خنیا، 1370)؛ زیر براده‌های سرب (مجموعه داستان- نگاه سبز، 1371)؛ همیان ستارگان: آنتولوژی هفتاد سال داستان کوتاه فارسی (گردآوری- هوش و ابتکار، 1371)؛ افسانه‌های آذربایجان (ترجمه در ده جلد- مینا، 1372)؛ یارالی شعرلر (مجموعه شعر به زبان ترکی- تاخ، 1372)؛ صدایم را به باران بسپار (مجموعه شعر- روزآمد، 1374)؛ شعر عاشقانه برای آزادی (ترجمۀ شعرهای اریش فرید، به همراه ژیلا مشعشعی- مازیار، 1382)؛ سیلاب‌های خروشان (ترجمۀ رمانی از اسماعیل شیخلی- مازیار، 1385)؛ عطر کلمات (مجموعه شعر- ابتکار نو، 1388)؛ روییدن از رؤیاها (مجموعه شعر- ابتکار نو، 1390)؛ با نقره‌های نگاه ماه (مجموعه شعر- جان شیفته، 1390)؛ گل سرخی بر گیسو (مجموعه داستان- جان شیفته، 1391)؛ سکوت آبی حوا (مجموعه شعر- جان شیفته، 1390)؛ شکسته‌های صدا (مجموعه شعر- بوتیمار، 1396)؛ هنوز با برگ‌ها (مجموعه شعر- بوتیمار، 1396)؛ افروزه‌ها (مجموعه شعر- گل‌آذین، 1398)؛ ماه و بلدرچین‌ها (مجموعه شعر و غزلواره‌ها- گل‌آذین، 1398)؛ پری خاله و لنین (ترجمۀ اثری از میرزا ابراهیموف- گل‌آذین، 1398).