رومولوس

رومولوس (Romulus)

رومولوس

در افسانه‌های رومی، بنیادگذار و نخستین شاه روم، فرزند مارس و رئا سیلویا، دختر نومیتور، شاه آلبا لونگا. آمولیوس، عموی پدرش، پس از سرنگون‌کردن نومیتور، رومولوس و برادر دوقلویش، رموس، را به رود تیبر انداخت، اما دو کودک نجات یافتند و ماده‌گرگی به آنان شیر داد و بعدها چوپانی به نام فائوستولوس نگهداری از آنان را برعهده گرفت. آن دو وقتی بزرگ شدند آمولیوس را کشتند، نومیتور را دوبار بر تخت شاهی نشاندند و شهر رُم را در ساحل رود تیبر بنا کردند. میان دو برادر بر سر نام و محل شهر مشاجره درگرفت و رومولوس سرانجام رموس را به‌سبب مسخره‌کردن دیوارهای او در پالاتینبه‌قتل رساند؛ او کاپیتول را به پناهگاهی برای پناهندگان و ماجراجویان تبدیل کرد که همسرانشان را از میان زنان اقوام سابین می‌ربودند. جنگ میان آنان و زنان سابین به حکمرانی مشترک تاتیوس، شاه سابین‌ها، و رومولوس انجامید، اما رومولوس بعدها قدرت را به‌تنهایی به‌دست گرفت، تا آن‌که در طوفان ناپدید شد. پس از ناپدیدشدنش، رومیان او را در زمرۀ خدایان خویش قرار دادند و با نام کوئیرینوس پرستیدند. کوئیرینوس احتمالاً از خدای جنگ سابین‌ها منشعب شده و با مارس بسیار نزدیک بود. کوئیرینوس یکی از لقب‌های مارس بود.