ریشتر، مقیاس

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

ریشْتِر، مقیاس (Richter scale)
مقیاس کمّیِ بزرگی زمین‌لرزه، بر اساس اندازه‌گیری امواج لرزه‌ای[۱]، برای نشان‌دادن قدرت زمین‌لرزه در مرکز سطحی (مرکز بیرونی)[۲] آن. مقیاس ریشتر لگاریتمی است؛ بنابراین، زمین‌لرزه‌ای با عدد شش، ده برابر بزرگ‌تر از زمین‌لرزه‌ای با عدد پنج است. دامنۀ[۳] زمین‌لرزه، که با مقیاس ریشتر اندازه‌گیری می‌شود، با شدت آن، ‌که با مقیاس مرکالی[۴] اندازه‌گیری می‌شود، متفاوت است. مقیاس مرکالی کیفی است و برای زمین‌لرزه‌ای مشابه از مکانی به مکان دیگر تفاوت دارد. مقیاس ریشتر را به افتخار چارلز ریشتر[۵]، لرزه‌شناس[۶] امریکایی، نام‌گذاری کرده‌اند. بزرگی زمین‌لرزه تابعی از میزان کل انرژی آزاد‌شده است و هر نقطه‌ روی مقیاس ریشتر نشان‌دهندۀ افزایش انرژی به میزان ۳۰‌برابر در مقایسه با نقطۀ قبلی است. زمین‌لرزۀ ۹.۵ ریشتری در شیلی (۱۹۶۰) بزرگ‌ترین زمین‌لرزه‌ای است که تاکنون ثبت شده است. 



  1. seismic waves
  2. epicentre
  3. magnitude
  4. Mercalli scale
  5. Charles Richter
  6. seismologist