سد بارزو
سد بارزو (Barzoo Dam)
(یا: سد شیروان) سد مخزنی بتنی از نوع دوقوسی نامتقارن بر روی رودخانۀ قلچق (از سرشاخههای رودخانۀ اترک) در استان خراسان شمالی، شهرستان شیروان و در فاصلۀ 40کیلومتری شمال شهر شیروان. طول تاج سد 325متر، ارتفاع آن از پی 83متر و ظرفیت آبی مخزن آن (دریاچۀ پشت سد) 92میلیون مترمکعب است. برای مهار آب و کنترل سیلابها، تأمین سالانه ۱۰میلیون مترمکعب آب شرب شهر شیروان، ۳۰میلیون و ۶۰۰هزار مترمکعب آب مورد نیاز صنعت، ۳۰میلیون مترمکعب آب مورد نیاز زمینهای کشاورزی پاییندست و ۸۰۰هزار مترمکعب آب مورد نیاز زیستمحیطی ساخته شده است. شبکۀ آبیاری زمینهای پاییندست این سد 5هزار و ۷۱۳ هکتار زمین را زیر پوشش دارد. عملیات ساخت سد بازو در دی 1372 آغاز شد و در دی 1380ش افتتاح گردید. رود قلچق پس از این سد، در درهای که به نام رودخانه شهرت دارد به جریانش ادامه میدهد و در مسیر زمینهای چندین روستا (از جمله قلچق) را نیز آبیاری میکند. این رود در انتها و در میانۀ شهر شیروان با نام رود چایلیق به رود اترک میریزد. نام سد از روستایی به همین نام در جنوب آن گرفته شده است.
دریاچۀ پشت این سد زیستگاه پرندگان بومی یا مهاجری از قبیل چنگر، اردک سرسیاه، اردک نوکپهن، خوتکای ابروسفید، کاکایی سیاه، باکلان کوچک، حواصیل سفید بزرگ، حواصیل خاکستری و همچنین چندین گونه آبزی است. پس از سد شیریندره دومین سد بزرگ خراسان شمالی است.