سماعی، حبیب (تهران ۱۲۸۰ ـ همان جا ۱۳۲۵ش)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سَماعی، حبیب (تهران ۱۲۸۰ ـ همان‌جا ۱۳۲۵ش)

سَماعي، حبيب

سنتورنواز ایرانی. نزد پدرش، سماع حضور که از موسیقی‌دانان سرشناس دورۀ خود بود، آموزش دید و در ۱۳۰۸‌ش به پیشنهاد ابوالحسن صبا، کلاسی برای آموزش سنتور تشکیل داد. چون سنتور مدتی مهجور مانده بود و مردم آشنایی کمی با آن داشتند، از کلاس او استقبال چندانی نکردند. هرچند، اگر هم افرادی به فراگیری این ساز علاقه‌مند بودند، شیوۀ تدریس سماعی آنان را دلسرد می‌کرد؛ درنتیجه نه شاگردی در سطح حرفه‌ای تربیت کرد و نه از آثار گوناگونش یادگار درخور توجهی برجا گذاشت. به گفته حسین صبا، که مدت کوتاهی از شاگردان او بود؛ «اگر استاد ابوالحسن صبا فکری به حال سنتور نمی‌کرد، این ساز پس از حبیب دوباره مرده بود...». سماعی در جوانی درگذشت. از آثار او پنج صفحه با آواز پروانه برجا مانده است. سال‌ها بعد ارفع اطرایی و مجید کیانی، با انتشار کتاب و نوار آثار پراکنده‌ای را که از سماعی برجا مانده بود، جمع‌آوری کردند. او مدتی با رادیو تهران و انجمن موسیقی ملی به همکاری پرداخت ولی خیلی زود از این فعالیت‌ها کناره گرفت.