سوارس، فرانسیسکو (۱۵۴۸ـ۱۶۱۷)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

سوارِس، فِرانسیسکو (۱۵۴۸ـ۱۶۱۷)(Suarez, Francisco)
فیلسوف و متکلم اسپانیایی. در اولین اثرش تجسد کلمه[۱] (۱۵۹۰) کوشید بین نظر توماسی[۲] که علت غایی تجسد عیسی مسیح را نجات بشر می‌دانست، و نظر جان دانس اسکوتوس[۳] پیوند برقرار کند. سوارز در ۱۵۹۷ استاد الهیات دانشگاه کویمبرا[۴] شد و تا ۱۶۱۶ بر این کرسی ماند. با این‌که طرفدار توماس آکوئیناس[۵] بود با مخالفت توماسی‌های دومینیکی[۶] مواجه شد. در اثر دیگرش، دفاع از مذهب کاتولیک[۷]، بر اعتقاد به حق الهی شاهان و به‌ویژه سوگند وفاداری انگلیسی‌ها تاخت. او در ۱۵۶۴ به «انجمن یسوع[۸]» پیوست و بزرگ‌ترین متکلم یسوعی جهان به‌شمار می‌رود.

 


  1. ↑ De verbo Incarnato
  2. ↑ Thomist
  3. ↑ John Duns Scotus
  4. ↑ Coimbra
  5. ↑ Thomas Aquinas
  6. ↑ Dominican
  7. ↑ Defensio Fidei Cathilicae
  8. ↑ Society of Jesus