شمس الدین محمد اصفهانی

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شمس‌الدّین محمّد اصفهانی ( ـ۶۴۷ق)

شاعر و دولتمرد دستگاه سلجوقیان آناتولی. در دستگاه کیکاوس اول سِمَت اشراف مطبخ، در فرمانروایی کیقباد اول منصب دبیری طغرا و در پادشاهی کیخسرو دوم سلجوقی مقام نایب‌وزیری داشت. در پادشاهی کیکاوس سلجوقی دوم به وزارت رسید، اما بدگویی‌های امیران ترک از او نزد کیکاوس سبب شد تا شاه به وی بدگمان شود و سرانجام فرمان به قتل او دهد. شمس‌الدین محمد از دوستان و مریدان برهان‌الدین محقق ترمذی بود و با مولوی نیز آشنایی داشت. اشعاری پراکنده از وی باقی مانده است.