صمصام الدوله دیلمی

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

صَمصام‌الدّولۀ دیلمی ( ـ‌‌ ۳۸۸‌ق)
(یا: باکالیجار مرزبان، ابوکالیجار مرزبان) (حک: ۳۸۲‌ـ‌۳۸۸‌ق) ایرانی از سلسلۀ آل بویۀ فارس. صمصام‌الدوله بعد از مرگ پدرش، عضدالدولۀ دیلمی، به‌دست رؤسای لشکر در بغداد به تخت نشست. قلمرو او به عراق محدود بود. در شورش دیلمیان و ترکان سپاه، برادرش، شرف‌الدوله، به بغداد آمد و او را دستگیر و از یک چشم نابینا و در فارس زندانی کرد (۳۷۷‌ق). صَمْصام‌الدّوله پس از مرگ شرف‌الدوله از زندان گریخت و بر فارس، کرمان و خوزستان مسلط شد. پس از آن با صفاریان سیستان و آل بویۀ عراق درگیر بود. در ‌۳۸۸ق جمعی از سپاهیانش بر او شوریدند و به قتلش رساندند و عزالدوله را به جایش گماردند.