صورت (بابل)
صورت (بابل) Surat (Iran)
روستایی در دهستان سجادرود، بخش بندپی شرقی شهرستان بابل، استان مازندران. در فاصلۀ 18کیلومتری جنوب غربی شهر بابل، 42کیلومتری جنوب غربی شهر ساری، 37کیلومتری جنوب دریای خزر، 130کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 70متری از سطح دریا قرار دارد. در جلگههای مجاورِ ارتفاعات شمالی البرز مرکزی واقع شده است. پژوهشگران متأخر با توجه به برخی توصیفات جغرافیایی و آثار تاریخی بر این باورند که موقعیت یکی از شهرهای تاریخی طبرستان (موسوم به ترنجه/ تورانجیر/ تژیر) که در سدههای اولیۀ اسلامی بنا شده، در حوالی این روستا و روستاهای مجاورش بوده است. مجموعۀ تاریخی ابوالحسنکلا مربوط به هزارۀ اول پیش از میلاد تا دورههای اسلامی و قلعۀ کِتی/ شاهنشین مربوط به دورههای اسلامی (که هردو به ثبت ملی رسیدهاند) نشان از تاریخ کهن این روستاها دارد. در ابتدای حکومت رضاشاه صورت به مالکیت چراغعلی خان (امیراکرم) پسر عموی رضاشاه درآمد و پس از مرگ او به دامادش اسفندیارخان پهلوان رسید. دو سرشاخۀ اصلی رود بابل (سجادرود در شرق و کلارود در غرب) در فاصلۀ 2 - 3کیلومتری صورت، به سمت شمال جریان دارند. این روستا بهعلاوۀ مجموعۀ زیادی از آبادیهای بالادستی و پاییندستیاش، در یک خط عمودیِ به هم پیوسته و در اطراف جادۀ اصلی بابل - گلوگاه بنا شدهاند و از طریق همین جاده به شبکۀ راههای اصلی مازندران متصلند. در شمال با روستاهای مشهدسرا و ابوالحسنکلا و شهربن، در شرق با کردمحله، در جنوب با احمدکلا و زریوران، و در جنوب غرب با شهرک صنعتی بندپی (رجه) محدود شده و زمینهای آن در غرب گستردهاند. صورت دبستان، دبیرستان، هنرستان فنی و حرفهای پسرانه، خانۀ بهداشت، بقالی، نانوایی، چند مسجد و حسینیه و تکیه، و تپهای تاریخی دارد.
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت صورت 1,034نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولات آنها برنج، مرکبات و صیفیجات است. مردم صورت به زبان طبری (گویش بابلی) سخن میگویند.