طاهرزاده بهزاد، حسین (تبریز ۱۲۶۶ـ استانبول ۱۳۴۱ش)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

طاهرزاده بهزاد، حسین (تبریز ۱۲۶۶ـ استانبول ۱۳۴۱ش)

طاهرزاده بهزاد، حسين
حسین طاهرزاده بهزاد
زادروز تبریز 1266ش
درگذشت استانبول 1341ش
ملیت ایرانی
تحصیلات و محل تحصیل مدرسۀ هنرهای زیبای تفلیس، مدرسۀ صنایع ظریفۀ استانبول
شغل و تخصص اصلی کـاریـکـاتـورسـاز
شغل و تخصص های دیگر طـراح، مینیاتورساز، نقاش و هنرمند
لقب مزّین‌السلطان
آثار  از مینیاتورها: ایران جاویدان، شکارگاه خسروپرویز، مرد سقا؛ از تابلوهای رنگ و روغن و آبرنگ: مرد کاسه و بشقابی 
گروه مقاله نگارگری و مجسمه‌سازی ایران
خویشاوندان سرشناس کریم طاهرزاده بهزاد (برادر)
جوایز و افتخارات دریافت گواهینامه و احراز رتبۀ اول از مدرسۀ صنایع ظریفۀ استانبول، بنیاد نهادن موزۀ هنرهای زیبا

(ملقب به: مزّین‌السلطان) کـاریـکـاتـورسـاز، طـراح، مینیاتورساز، نقاش و هنرمند ایرانی. نزد نقاش معروف، آقا میرغفار، به تعلیم نقاشی پرداخت. به‌سبب مخالفت پدرش با هنر نقاشی به تفلیس رفت و با میرزا جلیل محمدقلی‌زاده، مدیر روزنامۀ ملانصرالدین، همکار شد و ضمن نقاشی و کاریکاتورسازی برای روزنامۀ ملانصرالدین، در مدرسۀ هنرهای زیبای تفلیس تحصیل کرد. با خواست خانواده به تبریز بازگشت، اما دست از نقاشی نکشید و ضمن انتشار روزنامه‌ای فکاهی با جمعی از صاحبان ذوق به چاپ کاریکاتورهایی در روزنامۀ آذربایجان و روزنامۀ حشرات‌الارض پرداخت و نقاشی‌های کتاب‌های احمد (سفینۀ طالبی)، اخلاق مصوّر و تاریخ مصوّر ایران را ترسیم و برای چاپ آماده کرد. چندی بعد، به استانبول رفت و در مدرسۀ صنایع ظریفۀ استانبول به ادامۀ فراگیری نقاشی پرداخت و موفق به دریافت گواهینامه و احراز رتبۀ اول شد. در ۱۳۰۸ش با تشویق محمدعلی فروغی به ایران بازگشت و به ریاست مدرسۀ صنایع مستظرفه، که چندان رونقی نداشت، برگزیده شد و با پشتکار آن هنرستان را اعتلا بخشید و از آن پس این مدرسه به هنرستان عالی هنرهای زیبای ایران تغییر نام داد و در کنار آن موزۀ هنرهای زیبا را، با تعداد بی‌شماری آثار هنری نفیس، بنیاد نهاد. در ۱۳۲۶ش در نمایشگاه بین‌المللیِ ازمیر نمایندۀ ایران بود و در ۱۳۳۳، در سمت استاد، در آکادمی هنرهای زیبای استانبول استخدام شد. پیکرش در امامزاده قاسم در تهران به‌خاک سپرده شد. علاوه‌بر مقالات هنری، از مینیاتورهای اوست: ایران جاویدان، شکارگاه خسروپرویز، مرد سقا، و مرد کاسه و بشقابی از تابلوهای رنگ و روغن و آبرنگ اوست.