غضایری رازی، محمد بن علی ( ـ ۴۲۶ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

غَضایری رازی، محمد بن علی ( ـ ‌۴۲۶ق)

شاعر ایرانی. چون پدرش پیشۀ کاسه‌گری داشت، وی تخلص غضایری (منسوب به غضّاره= گل کاسه‌گری) را برگزید. در ری سکونت داشت و مداح بهاء‌الدولۀ دیلمی بود. قصایدی نیز در مدح محمود غزنوی می‌سرود و از ری به دربار غزنه می‌فرستاد و از او صله می‌گرفت. از قصاید معروف او لامیه‌ای در مدح محمود است که عنصری آن را پاسخ گفته و خرده‌هایی بر آن گرفته است. از سروده‌های او ۲۱۹ بیت فارسی، که دو قصیده و چند قطعه و ابیاتی پراکنده است، باقی مانده است. تنها شاعر غیر خراسانی است، که به سبک خراسانی شعر می‌گفت.