فربرن، ویلیام (۱۷۸۹ـ۱۸۷۴)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

فِربِرْن، ویلیام (۱۷۸۹ـ۱۸۷۴)(Fairbairn, William)
مهندس اسکاتلندی. طراح ماشین پرچ‌کاری[۱] بود که ساخت دیگ بخار برای ماشین‌های بخار را متحول کرد. در زمینۀ طراحی پل‌[۲]های بسیاری نیز کار کرد؛ ازجمله پل‌هایی با تیرهای قوطی‌شکل[۳] از جنس آهن ورزیده ساخت که نخستین بار در پل راه‌آهن منای استریتز[۴]، در ویلز شمالی[۵]، به‌کار رفت. همچنین، سازندۀ ماشین‌آلات ریسندگی پنبه در منچستر، و آسیای آبی در زوریخ بود (۱۸۲۴). از ۱۸۳۰، در زمینۀ کشتی‌سازی کار می‌کرد. ابتدا در منچستر بود و در آن‌جا کشتی را به‌صورت قطعات مجزا می‌ساخت و سپس، در کنار رود تمز[۶] به‌کار پرداخت و کارخانۀ میل‌وال آیرون وُرکس[۷] را تأسیس کرد که بیش از ۲هزار کارگر داشت. در کِلسو[۸]، واقع در راکسبرشر[۹]، زاده شد و خودآموخته بود. در دورۀ کارآموزی‌اش نزد آسیاب‌سازی در نزدیکی نیوکاسل ـ آپان ـ ‌تاین[۱۰]، با دو مهندس با نام‌های جورج استیونسون[۱۱] و رابرت استیونسون[۱۲] دوست شد. در ۴۰سالگی، به‌سبب توانایی در نوآوری و مهندسی ثروتمند شده بود. موفقیت‌اش در طراحی ماشین پرچ‌کاری موجب شد رابرت استیونسون برای ساخت پل راه‌آهن منای با او مشورت کند.

 


  1. ↑ riveting machine
  2. ↑ bridge
  3. ↑ boxgirder
  4. ↑ Menai Straits
  5. ↑ North Wales
  6. ↑ River Thames
  7. ↑ Millwall Iron Works
  8. ↑ Kelso
  9. ↑ Roxburghshire
  10. ↑ Newcastle-Upon-Tyne
  11. ↑ George Stephenson
  12. ↑ Robert Stephenson