فرزندان تهران
فرزندان تهران
کودکان یهودی لهستانی که در تهران اسکان داده شدند. پس از حملۀ ارتش آلمان به لهستان در ۱۹۳۹ عدۀ زیادی از یهودیان به روسیۀ شوروی و سپس به جنوب این کشور گسیل شدند. کودکان بیسرپرست و بازمانده از جنگ اذهان را دچار نگرانی کرده بودند. پس از آنکه ایران به اشغال متفقین درآمد (۱۹۴۱) آوارگان لهستانی بهسوی ایران حرکت کردند. اعضای آژانس یهود توانستند ۷۱۱ کودک یتیم را تا اوت ۱۹۴۲ به بندر پهلوی برسانند. آنان به بیماریهای چون تیفوس، کچلی، جرب، اسهال، و تراخم مبتلا بودند. در اواخر اوت کودکان را، که بین دو تا شانزده سال سن داشتند، با چند کامیون به تهران آوردند و در کنار اردوگاه لهستانیها اسکان دادند. جامعۀ یهودیان ایران با لباس و غذا از کودکان حمایت میکردند. بهتدریج این کمکها سازماندهی شد. هیئتی مرکب از عزیزالقانیان، حبیب لوی، موسی طوب، ساسون کاشی، و چند یهودی اروپایی، که همکار گروه بودند، بهکمک کودکان یهود شتافتند. این کودکان دو سال در ایران بودند. سرانجام با فعالیت آژانس یهود و کمکهای جامعۀ یهود ایران در ۱۹۴۳ به کراچی و در فوریۀ همان سال به فلسطین انتقال یافتند.