لوئیس، جان لوئلین
لوئیس، جان لوئِلین (۱۸۸۰ـ۱۹۶۹)(Lewis, John L(lewellyn))
فعال سیاسی امریکایی و از رهبران کارگری. رئیس اتحادیۀ کارگران معادن[۱] (۱۹۲۰ـ۱۹۶۰) بود و در ایجاد استانداردهای ملی ایمنی برای کار معدن در امریکا نقش بسزا داشت. مبارزات او و اعتصاب‌های معدن‌چیان در جریان جنگ جهانی دوم و پس از آن موجب شد ترومن[۲]، رئیس‌جمهور امریکا، در ۱۹۴۶ معادن را ملی کند. در تأسیس کنگرۀ سازمان‌های صنعتی[۳] (۱۹۳۵)، که شعبه‌ای از فدراسیون کارگران امریکا[۴] بود، و متحد‌ساختن اتحادیۀ کارگران صنایع با تولید انبوه[۵] مؤثر بود. لوئیس در لوکاسِ[۶] آیووا[۷] زاده شد و از کودکی در معادن زغال سنگ مشغول به کار بود. مأمور منطقه‌ای اتحادیۀ کارگران معادن و در ۱۹۱۱ رابط اتحادیه با فدراسیون کارگران امریکا شد. در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۴۰ از کارگران امریکا خواست تا از وندل ویلکی[۸] حمایت کنند، چون معتقد بود که فرانکلین روزولت کشور را به‌سمت جنگ می‌برد. نتیجۀ امر شکاف‌افتادن میان صفوف کنگرۀ سازمان‌های صنعتی و بازگشت پیروزمندانۀ روزولت بود. درنتیجه لوئیس از ریاست کنگره کناره گرفت، اما به اعمال نفوذ شدید بر کارگران امریکا ادامه داد.