لوئیس، کارل
لوئیس، کارل (۱۹۶۱م - )(Lewis, Carl)
| کارل لوییس Carl Lewis | |
|---|---|
| زادروز |
۱۹۶۱م |
| ملیت | امریکایی |
| نام اصلی | فردریک کارلتون لوییس |
| گروه مقاله | ورزش |
| رشته | دو |
| جوایز و افتخارات | دریافت ۹ مدال طلا و ۱ مدال نقره در چهار المپیک پی درپی، برنده مدال طلای پرش طول (۱۹۹۲م)، مدال های طلای مسابقات قهرمانی جهان در دو ۱۰۰ متر (در ۱۹۸۳ و ۱۹۹۱م)، مدال طلای ۱۰۰×۴ متر امدادی (در ۱۹۸۳، ۱۹۸۷ و ۱۹۹۱م)، مدال طلای پرش طول (در ۱۹۸۳ و ۱۹۸۷م)، مدال نقره ۱۰۰ متر (در ۱۹۸۷م)، مدال نقره پرش طول (در ۱۹۹۱م)، ورزشکار قرن از نظر کمیته بین المللی المپیک |
(نام اصلی: فردریک کارلتون لوئیس[۱]) دوندۀ امریکایی. در چهار المپیک پیدرپی موفق به دریافت ۹ مدال طلا و ۱ مدال نقره شد. در بازیهای المپیک لوسآنجلس (۱۹۸۴م) با کسب ۴ مدال طلا در دوهای ۱۰۰ متر، ۲۰۰ متر، ۱۰۰×۴ متر امدادی و پرش طول[۲] توانست با رکورد «جسی اوئنز[۳]» برابری کند. در ۱۹۹۷م، در ۳۶سالگی رسماً از مسابقات دو و میدانی خداحافظی کرد. در نوامبر ۱۹۹۹م کمیتۀ بینالمللی المپیک (آی اُ سی)[۴] او را «ورزشکار قرن» معرفی کرد و در دسامبر ۱۹۹۹م مجلۀ امریکایی اسپورتز ایلاستریتد[۵] او را «بهترین المپیادی قرن بیستم» خواند. در بازیهای المپیک سئول (۱۹۸۸م) کارل لوئیس توانست پیروزی خود را در رشتههای ۱۰۰ متر و پرش طول تکرار کند و برندۀ مدال طلا شود؛ ولی در ۲۰۰ متر به مدال نقره دست یافت. در المپیک بارسلونا (۱۹۹۲م) نتوانست در رشتههای ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر به عضویت تیم امریکا درآید، اما با تیم ۱۰۰×۴ امدادی برندۀ مدال طلای المپیک در این رشته شد. در المپیک آتلانتا[۶] (۱۹۹۶م) نیز برندۀ مدال طلای رشتۀ پرش طول شد. ۹ مدال طلایی که بهدست آورده او را با پاوو نورمی[۷]، ورزشکار فنلاندی، برابر میکند. او برندۀ مدال طلای پرش طول در ۱۹۹۲م؛ مدالهای طلای مسابقات قهرمانی جهان در دوِ ۱۰۰ متر در ۱۹۸۳ و ۱۹۹۱م؛ مدال طلای ۱۰۰×۴ متر امدادی در ۱۹۸۳، ۱۹۸۷ و ۱۹۹۱م؛ مدال طلای پرش طول در ۱۹۸۳ و ۱۹۸۷م؛ مدال نقرۀ ۱۰۰ متر در ۱۹۸۷م، مدال نقرۀ پرش طول در ۱۹۹۱م نیز شده است.