وارانگیان
وارانْگیان (Varangian)
(برگرفته از واژۀ نروژی باستان varan به معنای «قسم خوردن») یگان پاسداران امپراتوری بیزانس[۱] که ولادیمیر، مهین‌دوک کیف[۲] (۹۵۵ـ ۱۰۱۵م) در ۹۸۸م آن را ایجاد کرد و تا سقوط قسطنطنیه[۳] در ۱۴۵۳م پابرجا بود. بعدها این عنوان، که به معنای «قسم‌خورده» است، به اقوام وایکینگ[۴] در سراسر شرق اروپا و حوزۀ بالکان اطلاق گردید. از اواخر قرن ۱۱م سربازان مزدور انگلیسی و نورمان[۵] نیز به این مزدوران اسکاندیناویاییِ یگان پاسداران بیزانس اضافه شدند. این یگان نخبۀ نظامی هیئتی مهیب و احترام‌برانگیز داشت.