والنتین وایگل

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

والنتین وایگل[۱](1533-1588)

عارف آلمانی و کشیش لوتری. او در گروسنهاین[۲] به دنیا آمد. او کشیش لوتری متأثر از آرا و عقاید سباستین فرانک[۳]، پاراسلسوس[۴] و فرقه محبان خدا[۵] بود. وایگل میان معرفت غیر اصیل و اصیل [۶]فرق می نهاد و اولی را مبتی بر ادراک حسی [۷]و دومی را مبتنی بر تأمل باطنی[۸] می دانست که موجب معرفت به خود، عالم و خداوند می‌شود. معرفت اصیل مستلزم اشراق[۹] عرفانی و تصرف خداوند در نفس انسان است. او برخی از آثار خود را به آلمانی و برخی دیگر را به لاتین تألیف کرده است .

آثار اصلی او، دو رساله سودمند[۱۰] (1570)، کتاب کوچک حیات بهجت‌آمیز[۱۱] (1571)، دفاعیه[۱۲] (1572)، تفسیر مبانی ایمان[۱۳] (1576)، در باب حیات مسیح [۱۴](1578) و گفتگو در باب مسیحیت[۱۵] (1584) است.

منابع:

1-ریس، ویلیام، فرهنگ فلسفه،1399، ترجمه، اعوانی، غلامرضا و دیگران ، چاپ اول، تهران، انتشارات موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران.

  1. ↑ Weigl, Valentin
  2. ↑ Grossenhain
  3. ↑ Sebastian Frank
  4. ↑ Paracelsus
  5. ↑ Friends of God
  6. ↑ authentic
  7. ↑ sense-preception
  8. ↑ internal reflection
  9. ↑ illumination
  10. ↑ The Two Useful Treatise
  11. ↑ The Little Book of Beatific Life
  12. ↑ Apology
  13. ↑ The Basic Commentary On Faith
  14. ↑ On THE Life of Christ
  15. ↑ Dialogue on Christianity