وستا (اسطوره)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

وِسْتا (اسطوره)(Vesta)

وِسْتا

در اساطیر روم، الهۀ[۱] خانه و کاشانه، همتای هستیا[۲] در اساطیر یونان. در رُم، آتش مقدس آرامگاه او در فوروم[۳] نماد روح جمعی بود و ۶ باکره‌های وستایی[۴] همواره آن را روشن نگه می‌داشتند. وستا پیوند نزدیک با لارس و پناتس[۵]، خدایان[۶] خانواده داشت؛ او همچنین الهۀ نانواها و الاغ‌هایی بود که سنگ‌های آسیا را می‌چرخاندند. جشن او، معروف به وستالیا[۷]، روز هشتم ژوئن برگزار می‌شد. بنابر روایات، نوما پومپیلیوس[۸]، شاه افسانه‌ای لاوینیوم[۹]، پرستش او را در روم رواج داد. آتش مقدس را آینئاس[۱۰]، پهلوان تروا[۱۱]یی، به اتفاق پنات‌ها از تروا به لاوینیوم آورده بود. براساس باورهای رایج، نوما پرستشگاه اصلی او را در فوروم ساخت.

 


  1. ↑ goddess
  2. ↑ Hestia
  3. ↑ Forum
  4. ↑ Vestal Virgins
  5. ↑ Lares and Penates
  6. ↑ gods
  7. ↑ Vestalia
  8. ↑ Pompilius
  9. ↑ Lavinium
  10. ↑ Aeneas
  11. ↑ Troy