ولیکو تورنووو
وِلیکو تُورنُووو (Veliko Turnovo)
| ولیکو تورنووو | |
|---|---|
| کشور | بلغارستان |
| نام لاتین | Veliko Turnovo |
| جمعیت | 59هزار نفر (۲۰۲۲) |
| موقعیت | ناحیۀ لووچ، شمال بلغارستان، ۱۹۳کیلومتری شمال شرقی صوفیه |
| تولیدات و صنایع مهم | تولید پارچه |
| مساحت | ۳۰،۳۸۰ کیلومتر مربع |
(به رومانیایی: ولیکو تارنووُ[۱]) شهر تاریخی ناحیۀ لووچ[۲]، در شمال بلغارستان[۳]، در درّۀ تنگ رود یانترا[۴]، واقع در شیب‌های شمالی کوه‌های بالکان[۵]، به فاصلۀ ۱۹۳کیلومتری شمال شرقی صوفیه[۶]. جمعیت آن 59هزار نفر (۲۰۲۲) و مساحتش ۳۰،۳۸۰ کیلومتر مربع است. پارچه تولید می‌کند و مرکز دادوستد فرآورده‌های کشاورزی مناطق اطراف خود است. گذرگاه شیپکا[۷] به سمت جنوب تا شهر کازانلاک[۸] امتداد می‌یابد. این شهر چندین بنای قرون وسطایی دارد. یوستینیانوس [۹]، امپراتور روم، در قرن ۵م قلعه‌ای در محل ماندگاه[۱۰]های تراکیایی بر تپه‌های تساراوتس[۱۱] بنا کرد. ولیکو تورنوُو در ۱۱۸۵م با نام تارنووْگراد[۱۲] پایتخت دومین امپراتوری بلغارستان شد و در ۱۳۹۳م ترک‌های عثمانی آن را تصرف کردند. در ۱۸۷۷ روسیه این شهر را از امپراتوری عثمانی ستاند. قانون اساسی بلغارستان در ۱۸۷۹ در این شهر نوشته شد و فردیناند اول، پادشاه بلغارستان، استقلال کشور را در ۱۹۰۸ در این محل اعلام کرد.