نینگ شیا هوئی: تفاوت میان نسخه‌ها

|جمعیت=۵,۲۱۰,۰۰۰ نفر (۱۹۹۶)

(یا: نینگشیا<ref>Ningxia</ref>) ناحیۀ اداری در شمال غربی چین، با ۶۶,۴۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵,۲۱۰,۰۰۰‌‌‌ ‌نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به مغولستان داخلی<ref>Inner Mongolia</ref>، از شرق به شاآنسی<ref> Shaanxi  

</ref>، و از جنوب به گانسو<ref>Gansu </ref> محدود می‌شود. یک‌ سوم ساکنان آن هوئی<ref>Hui </ref> ‌‌‌اند (مسلمانان چینی) و در شمال آن تعداد زیادی گورکانیان هند<ref>Mogolian </ref> سکونت دارند. مرکز آن، شهر اینچوآن<ref>Yinchuan </ref> است. این منطقه فلاتی بیابانی<ref>desert plateau </ref> است و رود هوانگ‌ هو<ref>Huang He River</ref> در آن جریان دارد. تولید زغال‌سنگ و مواد شیمیایی صنایع آن را تشکیل می‌دهند و فعالیت‌های کشاورزی آن عبارت‌اند از کشت حبوبات و برنج، و گله‌داری. این ناحیه در ۱۹۵۸ از استان گانسو جدا شد، و در ۱۹۷۹ بخش بزرگی از سرزمین شمالی خود را به مغولستان داخلی واگذار کرد. رود هوانگ‌ هو از بخش مرکزی منطقه، در مسیر جنوب غربی به شمال شرقی، عبور می‌کند، و از جلگۀ آبرفتی<ref> alluvial plain </ref> پهناوری می‌گذرد. بخش جنوبی استان، امتداد غربی زمین‌های بادرفتی<ref>loess lands</ref> (خاک رس‌ماسه‌ای<ref> loam soil</ref>) استان شاآنسی است، اما شمال نینگ‌شیا هویی بسیار کم‌آب و شامل مناطق بیابانی و نیمه‌بیابانی است.