هیلونگ جیانگ: تفاوت میان نسخه‌ها

|جمعیت=۳۶,۸۹۰,۰۰۰ نفر (۲۰۰۰)

|مساحت(کیلومتر مربع)=۴۶۳۶۰۰

(یا: هیلونگ‌‌کیانگ) استانی در شمال شرقی چین، با ۴۶۳,۶۰۰ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۳۶,۸۹۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۰). هاربین<ref>Harbin</ref>&nbsp;مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از چی‌چی‌هار<ref>Qiqihar </ref>، هگانگ<ref>Hegang </ref>، و جیاموسی<ref>Jiamusi </ref>. بزرگ‌ترین حوزۀ نفت‌خیز چین در این استان قرار دارد. مرزهای هیلونگ‌جیانگ از قرن ۱۷ تا ۱۹ مورد اختلاف روسیه و چین بود؛ سرانجام چین بخش‌های وسیعی از شمال و شرق استان را به روسیه واگذار کرد. روس‌ها از ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۷ سرتاسر استان مزبور اشغال کردند. در ۱۹۳۱، ژاپنی‌ها پس از حمله به منچوری<ref>Manchuria </ref>&nbsp;این منطقه را تصرف کردند و هیلونگ‌جیانگ به بخشی از دولت دست‌نشاندۀ ژاپنی منچوکوئو<ref>Manchukuo </ref>، (۱۹۳۲ـ۱۹۴۵)، تبدیل شد. کوه‌های هینگان کوچک<ref>Lesser Hingan Mountains </ref>&nbsp;در شمال و مرکز استان امتداد دارند. در جنوب استان، چانگ‌بای شان (کوه‌های چانگ‌بای)<ref>Changbai Shan</ref>&nbsp;از جنوب غربی تا شمال شرقی گسترش یافته‌اند. در شرق، امتداد شمالی جلگۀ دونگبی<ref>Dongbei Plain</ref>&nbsp;(یا منچوری) دیده می‌شود؛ و در غرب منطقه‌ای باتلاقی در زاویۀ بین محل تلاقی رودهای آمور<ref>Amur </ref>&nbsp;و اوسوری<ref>Ussuri</ref>، با میانگین ارتفاع کمتر از ۵۰ متر، قرار گرفته‌ است.