پرش به محتوا

وبر، کارل ماریا (۱۷۸۶ـ۱۸۲۶): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:


وِبِر، کارْل ماریا (۱۷۸۶ـ۱۸۲۶)(Weber, Carl Maria)
{{جعبه زندگینامه|عنوان=کارل ماریا وبر|نام=Carl Maria Weber|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=۱۷۸۶م|تاریخ مرگ=۱۸۲۶م|دوره زندگی=|ملیت=آلمانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=رهبر موسیقی (رهبر ارشد ارکستر) شهر‌های برِسلاو (۱۸۰۴ـ۱۸۶۰)، پراگ (۱۸۱۳ـ۱۸۱۶)، و درسدن (۱۸۱۶)|جوایز و افتخارات=|آثار=فرایشوتس (تیرانداز ماهر) (۱۸۲۱) و اویریانته (۱۸۲۳)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=موسیقی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}


[[File:40054900.jpg|thumb|وِبِر، کارْل ماريا]]
وبر، کارل ماریا (۱۷۸۶ـ۱۸۲۶)


آهـنـگ‌ساز آلـمــانی. با اپراهای ''فرایشوتس (تیرانداز ماهر)''<ref>''Der Freischütz/The Marksman''
(Weber, Carl Maria)
 
[[پرونده:Weber, Carl Maria1.jpg|بندانگشتی|کارل ماریا وبر]]
</ref> (۱۸۲۱) و ''اویـریـانـته''<ref>''Euryanthe''
آهنگ‌ساز آلمانی. با اپراهای ''فرایشوتس (تیرانداز ماهر)''<ref>''Der Freischütz/The Marksman''
 
</ref> (۱۸۲۱) و ''اویریانته''<ref>''Euryanthe''
</ref> (۱۸۲۳)، مکتب رُمانتیک اپرا را پایه‌گــــذاری کرد. وبر، رهـبـر موسیقی<ref> kapellmeister</ref> (رهبر ارشد ارکستر) شهر‌های برِسلاو<ref> Breslau</ref> (۱۸۰۴ـ۱۸۶۰)، پراگ<ref> Prague </ref> (۱۸۱۳ـ۱۸۱۶)، و درسدن<ref>Dresden </ref> (۱۸۱۶) بود. برای اجرای اپرای ''اوبرون''<ref>''Oberon'' </ref> (۱۸۲۶)، که برای تئاتر کاونت گاردن<ref>Covent Garden Theatre</ref> ساخته بود به لندن رفت و در همان شهر درگذشت. وبر در ۱۰سالگی شاگرد میشائل هایدن<ref> Michael Hayden </ref> شد. پس از مرگ مادرش در ۱۷۹۸ او را به وین<ref>Vienna</ref> و مونیخ بردند. در آن‌جا زیر‌نظر جووانّی والِزی<ref> Giovanni Valesi </ref> و یوهان کالشر<ref>Johann Kalcher </ref> به تحصیل پرداخت، و در سیزده‌سالگی به چنان مهارتی در نوازندگی پیانو رسید که می‌توانست کنسرت بدهد. تا ۱۸۰۰ آهنگ‌های بسیاری برای جوانان ساخت و از زِنِفلدِر<ref>Senefelder </ref>، گراورسازِ اتریشی، لیتوگرافی یاد گرفت. در ۱۸۰۳ در آوگسبورگ<ref>Augsburg</ref> موفق شد، اپرای ''پیتر اشمُل و همسایه‌اش''<ref>''Peter Schmoll und seine Nachbarn'' </ref> را به روی صحنه ببرد. در وین بار دیگر (۱۸۰۳ـ۱۸۴۰) از گئورگ فوگلِر<ref>Georg Vogler </ref> تعلیم گرفت، که او را برای احراز مقام رهبری ارکستر در برسلاو توصیه کرد، و وبر در پاییز ۱۸۰۴ به آن شهر رفت. در ۱۸۰۶ موسیقی‌دان خانگی دوک اویگِن<ref>Duke Eugen </ref> حاکم وورتمبرگ<ref>Württemberg </ref> شد. وبر در ۱۸۰۷ در اشتوتگارت مستقر شد. آثار درخشان او برای کلارینت و ارکستر (دو کنسرتو و یک کنسرتینو) تاریخ ۱۸۱۱ را دارند؛ کویینتت<ref>quintet</ref> کلارینت چهار سال بعد ساخته شد.
</ref> (۱۸۲۳)، مکتب رُمانتیک اپرا را پایه‌گذاری کرد. وبر، رهبر موسیقی<ref> kapellmeister</ref> (رهبر ارشد ارکستر) شهر‌های [[برسلاو|برِسلاو]]<ref> Breslau</ref> (۱۸۰۴ـ۱۸۶۰)، [[پراگ]]<ref> Prague </ref> (۱۸۱۳ـ۱۸۱۶)، و [[درسدن]]<ref>Dresden </ref> (۱۸۱۶) بود. برای اجرای اپرای ''اوبرون''<ref>''Oberon'' </ref> (۱۸۲۶)، که برای تئاتر [[کاونت گاردن]]<ref>Covent Garden Theatre</ref> ساخته بود به [[لندن (انگلستان)|لندن]] رفت و در همان شهر درگذشت. وبر در ۱۰سالگی شاگرد میشائل هایدن<ref> Michael Hayden </ref> شد. پس از مرگ مادرش در ۱۷۹۸ او را به [[وین]]<ref>Vienna</ref> و [[مونیخ]] بردند. در آن‌جا زیر‌نظر جووانّی والِزی<ref> Giovanni Valesi </ref> و یوهان کالشر<ref>Johann Kalcher </ref> به تحصیل پرداخت، و در سیزده‌سالگی به چنان مهارتی در نوازندگی [[پیانو]] رسید که می‌توانست کنسرت بدهد. تا ۱۸۰۰ آهنگ‌های بسیاری برای جوانان ساخت و از [[زنفلدر، آلویس (۱۷۷۱ـ۱۸۳۴)|زنفلدر]]<ref>Senefelder </ref>، گراورساز اتریشی، لیتوگرافی یاد گرفت. در ۱۸۰۳ در [[آوگسبورگ]]<ref>Augsburg</ref> موفق شد، اپرای ''پیتر اشمُل و همسایه‌اش''<ref>''Peter Schmoll und seine Nachbarn'' </ref> را به روی صحنه ببرد. در وین بار دیگر (۱۸۰۳ـ۱۸۴۰) از گئورگ فوگلِر<ref>Georg Vogler </ref> تعلیم گرفت، که او را برای احراز مقام رهبری ارکستر در برسلاو توصیه کرد، و وبر در پاییز ۱۸۰۴ به آن شهر رفت. در ۱۸۰۶ موسیقی‌دان خانگی دوک اویگِن<ref>Duke Eugen </ref> حاکم [[وورتمبرگ]]<ref>Württemberg </ref> شد. وبر در ۱۸۰۷ در [[اشتوتگارت]] مستقر شد. آثار درخشان او برای [[کلارینت]] و ارکستر (دو کنسرتو و یک کنسرتینو) تاریخ ۱۸۱۱ را دارند؛ کویینتت<ref>quintet</ref> کلارینت چهار سال بعد ساخته شد.


&nbsp;
&nbsp;
سرویراستار
۵۵٬۴۹۶

ویرایش