سیدو، ماکس فون: تفاوت میان نسخه‌ها

بازیگر سوئدی. با فیلم ''مُهر هفتم''<ref>''Det sjunde inseglet/The Seventh Seal''</ref> (۱۹۵۷) همکاری طولانی‌ او با [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)|اینگمار برگمان]]<ref>Ingmar Bergman</ref>، کارگردان، آغاز شد و در فیلم‌های دیگری همچون ''نور زمستانی''<ref>''Nattvardsgästerna/Winter Light''</ref> (۱۹۶۲) و ''شرم''<ref>''Skammen/Shame''</ref> (۱۹۶۸) ادامه یافت. در فیلم‌های انگلیسی‌زبان، ازجمله ''هانا و خواهرانش''<ref>''Hannah and Her Sisters''</ref> (۱۹۸۶) ساختۀ [[آلن، وودی|وودی اَلن]]<ref>Woody Allen</ref>، نیز بازی کرد. ماکس فون سیدو با حضور موقر، بی‌آلایش و با ابهتش بر پرده، نخستین بازی خود را در هالیوود در نقش عیسی مسیح در فیلم ''بزرگ‌ترین داستان تاریخ''<ref>''The Greatest Story Ever Told''</ref> (۱۹۶۵) ارائه داد. ولی جالب این‌جاست‌ که در بسیاری از فیلم‌های انگلیسی‌زبان نقش شخصیت‌های شریر را ایفا کرده است. برای بازی در فیلم ''پلۀ فاتح''<ref>''Pelle Erobreren/Pelle the Conqueror''</ref> (۱۹۸۸) نامزد دریافت جایزۀ اسکار شد. از دیگر فیلم‌های اوست: ''یادداشت‌های کوئیلر''<ref>''The Quiller Memorandum''</ref> (۱۹۶۶)، ''هاوایی''<ref>''Hawaii''</ref> (۱۹۶۶)، ''جن‌گیر''<ref>''The Exorcist''</ref> (۱۹۷۳)، ''فلش گوردون''<ref>''Flash Gordon''</ref> (۱۹۸۶)، ''گاو نر''<ref>''The Ox''</ref> (۱۹۹۱)، ''تماس خاموش''<ref>''The Silent Touch''</ref> (۱۹۹۳)، و ''خرت‌وپرت فروشی''<ref>''Needful Things''</ref> (۱۹۹۳).