پرش به محتوا

زینگ جیان، گائو: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
Mohammadi3 صفحهٔ زینگ جیان، گایو (۱۹۴۰) را به زینگ جیان، گائو منتقل کرد
بدون خلاصۀ ویرایش
 
جز (Mohammadi3 صفحهٔ زینگ جیان، گایو (۱۹۴۰) را به زینگ جیان، گائو منتقل کرد)
 
(۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
زینگ‌جیان، گائو (۱۹۴۰)(Xingjian, Gao)
{{جعبه زندگینامه
{{جعبه زندگینامه
|عنوان = گائو زینگ‌جیان  
|عنوان = گائو زینگ‌جیان  
خط ۲۰: خط ۱۷:
|مکتب =
|مکتب =
|سمت =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =برندۀ جایزۀ نوبل ادبیات سال 2000
|جوایز و افتخارات =برندۀ جایزۀ نوبل ادبیات سال 2000م
|آثار = کوهستان جان (1989)
|آثار = کوهستان جان (1989م)
|خویشاوندان سرشناس =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =ادبیات سایر کشورها، تئاتر، نگارگری و مجسمه‌سازی جهان
|گروه مقاله =ادبیات سایر کشورها، تئاتر، نگارگری و مجسمه‌سازی جهان
خط ۳۰: خط ۲۷:
|باشگاه =
|باشگاه =
}}
}}
[[پرونده:23090300-4.jpg|بندانگشتی|گائو زینگ جیان]]
[[پرونده:23090300-2.jpg|بندانگشتی|ماه و باد اثر گائو زینگ جیان]]
زینگ‌جیان، گائو (۱۹۴۰م)(Xingjian, Gao)
(به چینی: سینگ‌جیان) رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس، و هنرمند فرانسوی، زادۀ [[چین]]. نوشته‌های او دیدگاه‌هایش را در مقام فعال سیاسی و حامی حقوق بشر منعکس می‌کند. آثار او فلسفۀ [[ذن|ذِن]] را با نگرش نوین در‌می‌آمیزد و مبارزات شخصی مردمش را در زمینۀ تاریخ چینی نشان می‌دهد. کتاب‌های او در چین ممنوع‌اند، ازجمله رمان تحسین‌برانگیز ''کوهستان جان<ref>''Soul Mountain''</ref>'' (۱۹۸۹م)، که جست‌وجویی عارفانه را در میان ایالت‌های جنوبی و جنوب غربی چین توصیف می‌کند و در جست‌وجوی آزادی شخصی، ریشه‌ها، و آرامش درون است.


(به چینی: سینگ‌جیان) رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس، و هنرمند فرانسوی، زادۀ [[چین]]. نوشته‌های او دیدگاه‌هایش را در مقام فعال سیاسی و حامی حقوق بشر منعکس می‌کند. آثار او فلسفۀ ذِن را با نگرش نوین در‌می‌آمیزد و مبارزات شخصی مردمش را در زمینۀ تاریخ چینی نشان می‌دهد. کتاب‌های او در چین ممنوع‌اند، ازجمله رمان تحسین‌برانگیز ''کوهستان جان<ref>''Soul Mountain''</ref>''&nbsp;(۱۹۸۹)، که جست‌وجویی عارفانه را در میان ایالت‌های جنوبی و جنوب غربی چین توصیف می‌کند و در جست‌وجوی آزادی شخصی، ریشه‌ها، و آرامش درون است. در سال ۲۰۰۰ برای مجموعۀ آثارش، که اعتباری عمومی، بینش تلخ، و مهارت زبانی دارد و راه‌های تازه‌ای پیش روی رمان و نمایش چینی گشوده است، برندۀ جایزۀ نوبل ادبیات شد. گائو نخستین چینی است که برندۀ جایزۀ نوبل ادبیات شد. زینگ‌جیان را در چین عنصر نامطلوب شناختند و همۀ آثارش بعد از چاپ نمایش‌نامۀ ''پناهنده‌ها<ref>''Fugitives'' </ref>''&nbsp;ممنوع اعلام شد، زیرا براساس قتل عام دانشجویان تظاهرکننده در میدان تیانانمن<ref>Tiananmen </ref>&nbsp;[[پکن]]<ref>Beijing </ref>&nbsp;در ۱۹۸۹ بود. چندین مقالۀ انتقادی، داستان کوتاه، ترجمه، و کتاب دربارۀ فنون نمایش‌نامه‌نویسی و داستان‌نویسی دارد. نقاش نیز هست و طرح جلد کتاب‌هایش را خود برعهده دارد و در بیش از ۳۰ نمایشگاه بین‌المللی شرکت کرده است. زینگ‌جیان در گانجو (گانژو)<ref>Ganzhou </ref>، ایالت [[جیانگسی]]<ref>Jiangxi </ref>، به‌دنیا آمد. در رشتۀ زبان فرانسوی از دانشگاه پکن فارغ‌التحصیل شد. شروع به نوشتن کرد، امّا در جریان انقلاب فرهنگی، پس از آن‌که به اردوگاه «بازآموزی» و پنج سال زندان با اعمال شاقه در آن‌جا (در دهۀ ۱۹۶۰) فرستاده شد، چمدانی از آثارش را سوزاند. تا ۱۹۷۹ اجازۀ انتشار آثارش را نداشت. نمایش‌نامه‌های تجربی‌اش بسیاری را رنجاند و یک سال پس از آن‌که حکومت، انتشار ''ساحل دیگر<ref>''The Other Shore''</ref>''&nbsp;را ممنوع اعلام کرد (۱۹۸۶) به [[پاریس، شهر|پاریس]] رفت. پس از فاجعۀ میدان تیانانمن، از عضویت حزب کمونیست کناره‌گیری کرد و به تابعیت [[فرانسه]] درآمد.
در سال ۲۰۰۰م برای مجموعۀ آثارش، که اعتباری عمومی، بینش تلخ، و مهارت زبانی دارد و راه‌های تازه‌ای پیش روی رمان و نمایش چینی گشوده است، برندۀ جایزۀ [[نوبل، جایزه|نوبل]] ادبیات شد. گائو نخستین چینی است که برندۀ این جایزه شده است. زینگ‌جیان را در چین عنصر نامطلوب شناختند و همۀ آثارش بعد از چاپ نمایش‌نامۀ ''پناهنده‌ها<ref>''Fugitives'' </ref>'' ممنوع اعلام شد، زیرا براساس قتل عام دانشجویان تظاهرکننده در میدان تیانانمن<ref>Tiananmen </ref> [[پکن]]<ref>Beijing </ref> در ۱۹۸۹م بود. چندین مقالۀ انتقادی، داستان کوتاه، ترجمه، و کتاب دربارۀ فنون نمایش‌نامه‌نویسی و داستان‌نویسی دارد. نقاش نیز هست و طرح جلد کتاب‌هایش را خود برعهده دارد و در بیش از ۳۰ نمایشگاه بین‌المللی شرکت کرده است.  


زینگ‌جیان در گانجو (گانژو)<ref>Ganzhou </ref>، ایالت [[جیانگسی]]<ref>Jiangxi </ref>، به‌دنیا آمد. در رشتۀ زبان فرانسوی از دانشگاه پکن فارغ‌التحصیل شد. شروع به نوشتن کرد، امّا در جریان انقلاب فرهنگی، پس از آن‌که به اردوگاه «بازآموزی» و پنج سال زندان با اعمال شاقه در آن‌جا (در دهۀ ۱۹۶۰م) فرستاده شد، چمدانی از آثارش را سوزاند. تا ۱۹۷۹م اجازۀ انتشار آثارش را نداشت. نمایش‌نامه‌های تجربی‌اش بسیاری را رنجاند و یک سال پس از آن‌که حکومت، انتشار ''ساحل دیگر<ref>''The Other Shore''</ref>'' را ممنوع اعلام کرد (۱۹۸۶م) به [[پاریس، شهر|پاریس]] رفت. پس از فاجعۀ میدان تیانانمن، از عضویت حزب کمونیست کناره‌گیری کرد و به تابعیت [[فرانسه]] درآمد.
&nbsp;
&nbsp;


۴۷٬۸۴۷

ویرایش