طلبکاران (کتاب): تفاوت میان نسخه‌ها

این نمایشنامه عشق‌ها و شکنجه‌های خود استریندبرگ را منعکس می‌کند. زیرا استریندبرگ نیز هنگامی که می‌خواست از زنش جدا شود، يقين داشت که آن زن از نظر روانی دست‌پروردۀ خود اوست و از آن گذشته، به شوهر آيندۀ زنش حسد می‌ورزید و خود را دچار بیماری صرع می‌دانست. در واقع استریندبرگ در این‌جا نیز همان موقعیت‌ها و شرایط روانی را که خود با رنح و تعب از سر گذرانده بوده است به کار می‌گیرد. یعنی مبارزۀ پایان‌ناپذیر و سبوعانۀ بین زن و مرد و ضعیف و قوی. طلبکاران، به خاطر همین مایۀ بیمارگونه و سودایی، که در پرتو مطالعات نویسنده در مسائل روان‌درمانی و [[هیپنوتیسم]] تفسير شده است، مجموعا جنبه‌ای [[انتزاعی، هنر|انتزاعی]] دارد. تکلا موجودی کاملا تأثيرپذیر است که مجذوب همۀ مردها می‌شود و به قول گوستاو «زن بی‌نوابی است» و به همین دلیل معلوم نیست که این زن چه‌گونه می‌تواند آدولف بیچاره را که در پایان اثر قربانی واقعی است و خوشحال هم هست که چنین است، اندک اندک مقهور خود کند. به هرحال، با وجود این ساده‌نگری در زمینۀ روان‌شناسی، طلبکاران نمایشنامه‌ای گیرا، حرکتش سریع، و ماجرایش موجز و جزئیاتش به‌اندازه است.