استوکس، جورج گبریل (۱۸۱۹ـ۱۹۰۳): تفاوت میان نسخه‌ها

|زادروز=۱۸۱۹م

|سمت =

|آثار =مقالاتی در فیزیک و ریاضی (۱۸۸۰ـ۱۹۰۵)

}}فیزیک‌دان ایرلندی. در زمینۀ گران‌روی<ref>viscosity

</ref> (مقاومت دربرابر حرکت نسبی) شاره‌ها تحقیق می‌کرد. این تحقیقات منجربه عرضۀ قانون استوکس<ref>stockes' law </ref> شد که برای اجسام کروی‌شکلی به‌کار می‌رود که در مایعی درحال سقوط‌اند. در این فرمول، F نیرویی است که مایع بر جسم وارد می‌کند، η گران‌روی مایع است، و r و v به‌ترتیب شعاع و سرعت جسم‌اند. در ۱۸۸۹، استوکس لقب بارونت اول گرفت. در ۱۸۵۲، پدیدۀ فلوئورتابی<ref>fluorescence </ref> را اولین‌بار توضیح داد و این اصطلاح را نیز وضع کرد. او متوجه شد که در این پدیده، نور فرابنفش ابتدا جذب و سپس به‌صورت نور مرئی گسیل می‌شود. همین امر سبب شد که فلوئورتابی را به‌صورت روشی برای بررسی طیف‌های فرابنفش به‌کار ببرد. استوکس در اسکرین<ref>Skreen </ref>، واقع در استان اسلایگو<ref>Sligo </ref>، زاده شد. در دانشگاه‌های بریستول<ref>Bristol </ref> و کیمبریج درس خواند. در ۱۸۴۹، در دانشگاه کیمبریج به استادی ریاضی در کرسی لوکازی<ref>Lucasian </ref> برگزیده شد. در اواخر دهۀ ۱۸۴۰، پژوهش استوکس در زمینۀ دینامیک شاره‌ها سبب شد که اثیر، محیطی فرضی برای انتشار امواج نور، را بررسی کند. او در این بررسی نشان داد که قوانین نورشناسی<ref>optics</ref> در صورتی برقرارند که زمین، ضمن حرکت در فضا، اثیر را هم با خود بکشد، و بدین‌سان نتیجه گرفت که اثیر باید ماده‌ای کشسان باشد که همراه با زمین جاری می‌شود. در ۱۸۵۴، متوجه شد که طیف خورشید متشکل از طیف‌های عناصری است که خورشید را می‌سازند. همچنین، پی‌برد که خطوط تاریک فرانهوفر<ref> dark fraunhofher lines </ref> در طیف خورشید در واقع خطوط طیفی عناصری است که در لایه‌های بیرونی سطح خورشید قسمتی از نور را جذب می‌کنند. بعضی از آثار او عبارت‌اند از ''مقالاتی در فیزیک و ریاضی''<ref>''Mathematical and Physical Papers'' </ref> (۱۸۸۰ـ۱۹۰۵)، ''دربارۀ نور''<ref>''On Light'' </ref> (۱۸۸۴ـ۱۸۸۷)، و ''خاطرات و مکاتبات علمی''<ref>''Memoires and Scientific Correspondence''</ref> (۱۹۰۷).

[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]