Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۸۴۷
ویرایش
براهنی، رضا: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
}} | }} | ||
[[پرونده:12168000- 2.jpg|جایگزین=رضا براهنی|بندانگشتی|رضا براهنی]] | [[پرونده:12168000- 2.jpg|جایگزین=رضا براهنی|بندانگشتی|رضا براهنی]] | ||
[[پرونده:12168000- 3.jpg|جایگزین=رضا براهنی همراه با ادوارد اَلبی و غلامحسین ساعدی (سال ۱۹۷۸)|بندانگشتی|رضا براهنی همراه با [[آلبی، ادوارد|ادوارد اَلبی]] و [[غلامحسین ساعدی]] (سال ۱۹۷۸)]] | [[پرونده:12168000- 3.jpg|جایگزین=رضا براهنی همراه با ادوارد اَلبی و غلامحسین ساعدی (سال ۱۹۷۸)|بندانگشتی|رضا براهنی همراه با [[آلبی، ادوارد|ادوارد اَلبی]] و [[ساعدی، غلامحسین|غلامحسین ساعدی]] (سال ۱۹۷۸)]] | ||
رضا براهنی (تبریز ۲۱ آذر ۱۳۱۴ش- تورنتو ۵ فروردین ۱۴۰۱ش)<br /> | رضا براهنی (تبریز ۲۱ آذر ۱۳۱۴ش- تورنتو ۵ فروردین ۱۴۰۱ش)<br /> | ||
| خط ۳۶: | خط ۳۶: | ||
نخستین مجموعۀ شعرش، ''آهوان باغ''، در ۱۳۴۱ش انتشار یافت. از آن پس مجموعۀ شعرها و متنهای انتقادی متعددی بهچاپ رساند، از آن شمارند: ''مصیبتی زیر آفتاب'' (تهران، ۱۳۴۹)؛ ''اسماعیل'' (تهران، ۱۳۶۶)؛ ''بیا کنار پنجره'' (تهران، ۱۳۶۷)؛ مجموعۀ شعر ''خطاب به پروانهها'' (۱۳۷۴ش) همراه با متنِ انتقادیِ ''چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم''؛ ''کیمیا و خاک'' (۱۳۶۴ش)؛ ''بحران رهبری نقد و انتقاد ادبی'' (۱۳۷۵ش). در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ضمن تشکیل کلاسهای داستاننویسی، چند رمان منتشر کرد؛ از آن شمارند: ''بعد از عروسی چه گذشت'' (تهران، ۱۳۶۱)؛ ''آواز کشتگان'' (۱۳۶۲ش)؛ ''[[رازهای سرزمین من]]'' (تهران، ۲ جلد، ۱۳۶۶ش)؛ ''آزاده خانم و نویسندهاش'' (۱۳۷۶ش). از آثار دیگرش: رمان ''روزگار دوزخی آقای ایاز'' در ۳ جلد (این کتاب در سالهای پیش از انقلاب چاپ و جمعآوری شد) و ''تاریخ مذکر''. | نخستین مجموعۀ شعرش، ''آهوان باغ''، در ۱۳۴۱ش انتشار یافت. از آن پس مجموعۀ شعرها و متنهای انتقادی متعددی بهچاپ رساند، از آن شمارند: ''مصیبتی زیر آفتاب'' (تهران، ۱۳۴۹)؛ ''اسماعیل'' (تهران، ۱۳۶۶)؛ ''بیا کنار پنجره'' (تهران، ۱۳۶۷)؛ مجموعۀ شعر ''خطاب به پروانهها'' (۱۳۷۴ش) همراه با متنِ انتقادیِ ''چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم''؛ ''کیمیا و خاک'' (۱۳۶۴ش)؛ ''بحران رهبری نقد و انتقاد ادبی'' (۱۳۷۵ش). در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ضمن تشکیل کلاسهای داستاننویسی، چند رمان منتشر کرد؛ از آن شمارند: ''بعد از عروسی چه گذشت'' (تهران، ۱۳۶۱)؛ ''آواز کشتگان'' (۱۳۶۲ش)؛ ''[[رازهای سرزمین من]]'' (تهران، ۲ جلد، ۱۳۶۶ش)؛ ''آزاده خانم و نویسندهاش'' (۱۳۷۶ش). از آثار دیگرش: رمان ''روزگار دوزخی آقای ایاز'' در ۳ جلد (این کتاب در سالهای پیش از انقلاب چاپ و جمعآوری شد) و ''تاریخ مذکر''. | ||
براهنی در آثار اولیهاش، اعم از نقد و شعر و داستان، رویکردی اجتماعی دارد، اما در آخرینِ آنها به بازیهای زبانی و شگردهای پسامدرن گرویده است. وی از دهۀ 1360 با برگزاری کارگاههایی ادبی در زیرزمین خانهاش و ضمن طرح نظریههایی بر مبنای زبانیت زبان و چندصدایی، جریانی را در شعر ایران به راه انداخت که باعث شکلگیری جریانات ادبیای چون شعر دهۀ هفتاد، شعر پستمدرن و شعر زبان شد. از شاگردان وی در این کارگاهها شاعران و داستاننویسانی چون [[شیوا ارسطویی]]، هوشیار انصاریفر، شمس آقاجانی، عباس حبیبی بدرآبادی، [[مهسا محبعلی]]، [[میرعلی نقی، سید علیرضا | براهنی در آثار اولیهاش، اعم از نقد و شعر و داستان، رویکردی اجتماعی دارد، اما در آخرینِ آنها به بازیهای زبانی و شگردهای پسامدرن گرویده است. وی از دهۀ 1360 با برگزاری کارگاههایی ادبی در زیرزمین خانهاش و ضمن طرح نظریههایی بر مبنای زبانیت زبان و چندصدایی، جریانی را در شعر ایران به راه انداخت که باعث شکلگیری جریانات ادبیای چون شعر دهۀ هفتاد، شعر پستمدرن و شعر زبان شد. از شاگردان وی در این کارگاهها شاعران و داستاننویسانی چون [[شیوا ارسطویی]]، هوشیار انصاریفر، شمس آقاجانی، عباس حبیبی بدرآبادی، [[مهسا محبعلی]]، [[میرعلی نقی، سید علیرضا|سیدعلیرضا میرعلینقی]]، [[فریبا صدیقیم]]، ناهید توسلی، رؤیا تفتی و احمد نادعلی را میتوان نام برد. | ||
براهنی در دهۀ ۱۳۷۰ به کانادا مهاجرت کرد. وی سالیان درازی را در اواخر حیاتش به دلیل ابتلا به آلزایمر فعالیت ادبی نداشت و جز چند مصاحبۀ شفاهی با نشریات و رسانههای داخلی و خارجی تا پیش از سال 1395ش، از میانۀ دهۀ 1380 به بعد فعالیت قلمیای نداشت. وی را به دلیل استمرار و جدیت در مسألۀ نقد آثار ادبی دهههای 1340 تا پایان 1360ش و همچنین بهخاطر ترویج نقد ادبی با رویکردهای نو (ضمن آثار مکتوب و در کارگاههای شعر و قصهاش) میتوان مهمترین منتقد ادبی سدۀ 14ش ایران دانست. <!--12168000--> | |||
---- | |||
[[Category:ادبیات فارسی]] | |||
[[Category:ادبیات معاصر - اشخاص]] | |||
[[Category:زبان شناسی و ترجمه]] | |||
[[Category:مترجمان]] | |||