هربرت مارشال: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
مارشال ظاهری مناسب برای ایفای نقش جنتلمنهای طبقۀ بالای انگلیسی را داشت و به خاطر این نقشها در تئاتر بسیار محبوب بود. اما در سینما با نقشهای کمدی محبوبیت بیشتری پیدا کرد؛ بهخصوص با نقشهایی در کمدیهای اجتماعی مثل نقش «گاستون» در ''دردسر در بهشت''<ref>''Trouble in Paradise''</ref> که یکی از بهترین کارهایش بود. در واقع موفقیت او در این فیلم، در نقش جنتلمنی که همواره میتواند زنان را کنترل کند، باعث شد که برای همیشه از تئاتر کناره بگیرد و به سینما روی بیاورد. با ستارگان بزرگی مثل مارلنه دیتریش<ref>Marlene Dietrich</ref>، [[گرتا گاربو]]، کلودت کلبر<ref>Claudette Colbert</ref> و [[کاترین هپبورن]] همبازی بود. اما از نیمۀ دهۀ ۱۹۴۰ عمدتاً در نقشهای دوم و در فیلمهایی نه چندان مهم بازی کرد؛ اگرچه که این امر از اهمیت او به عنوان یکی از مهمترین بازیگران همنسل خودش نمیکاهد. بازیگری که با وجود نقص جسمانی هرگز اعتماد به نفس خود را از دست نداد و چهاردهه در نقشهای کمدی و رمانتیک بر پرده حکمرانی کرد. | مارشال ظاهری مناسب برای ایفای نقش جنتلمنهای طبقۀ بالای انگلیسی را داشت و به خاطر این نقشها در تئاتر بسیار محبوب بود. اما در سینما با نقشهای کمدی محبوبیت بیشتری پیدا کرد؛ بهخصوص با نقشهایی در کمدیهای اجتماعی مثل نقش «گاستون» در ''دردسر در بهشت''<ref>''Trouble in Paradise''</ref> که یکی از بهترین کارهایش بود. در واقع موفقیت او در این فیلم، در نقش جنتلمنی که همواره میتواند زنان را کنترل کند، باعث شد که برای همیشه از تئاتر کناره بگیرد و به سینما روی بیاورد. با ستارگان بزرگی مثل مارلنه دیتریش<ref>Marlene Dietrich</ref>، [[گرتا گاربو]]، کلودت کلبر<ref>Claudette Colbert</ref> و [[کاترین هپبورن]] همبازی بود. اما از نیمۀ دهۀ ۱۹۴۰ عمدتاً در نقشهای دوم و در فیلمهایی نه چندان مهم بازی کرد؛ اگرچه که این امر از اهمیت او به عنوان یکی از مهمترین بازیگران همنسل خودش نمیکاهد. بازیگری که با وجود نقص جسمانی هرگز اعتماد به نفس خود را از دست نداد و چهاردهه در نقشهای کمدی و رمانتیک بر پرده حکمرانی کرد. | ||
فیلمشناسی (گزیدۀ آثار) | فیلمشناسی (گزیدۀ آثار) | ||