پرش به محتوا

تئودوریک کبیر: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
Mohammadi3 صفحهٔ تیودوریک کبیر را به تئودوریک کبیر منتقل کرد
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (Mohammadi3 صفحهٔ تیودوریک کبیر را به تئودوریک کبیر منتقل کرد)
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۲: خط ۲:
تئودوریک کبیر (ح ۴۵۵ـ۵۲۶م)(Theodoric the Great)<br>
تئودوریک کبیر (ح ۴۵۵ـ۵۲۶م)(Theodoric the Great)<br>
[[پرونده: 14315700.jpg | بندانگشتی|تئودوريک کبير]]<p>پادشاه اوستروگوت‌ها<ref>Ostrogoths</ref> (۴۷۱ـ۵۲۶م). در رأس سپاهی، از جبهۀ دانوب در امپراتوری روم عازم فتح ایتالیا شد و در آن‌جا مملکتی آرام و مرفه را بنیاد نهاد. در اواخر سلطنتش حاکمی خیرخواه بود، اما برای کسب قدرت بی‌رحمانه عمل کرد. جانشین قدرتمندی نداشت و مملکتش سرانجام به تصرف یوستی‌نیانوس<ref>Justinian </ref>، امپراتوری بیزانس<ref>Byzantine Empire </ref>، درآمد. هنگامی‌که بر جای پدرش، تئودمیر<ref>Theodemir </ref>، تکیه زد اوستروگوت‌ها به دو دستۀ رقیب تقسیم شده، بر سر امپراتوری روم شرقی<ref>Eastern Roman Empire </ref> با یکدیگر می‌جنگیدند. اما تئودوریک با کشتن رقیبش در ۴۸۱م به مناقشات خاتمه داد. امپراتور زنون<ref>Zeno </ref>، که می‌خواست امپراتوری شرقی را از شر اوستروگوت‌ها خلاص کند، پس از اعطای رتبه پاتریسین<ref>patrician </ref> به او، وی را به جنگ با ایتالیا فرستاد. تئودوریک همۀ قومش را از راه کوه‌های آلپ<ref>Alps </ref> به سمت ایتالیا برد و در آنجا با سپاه اودوآکر<ref>Odoacer </ref>، که متشکل بود از مزدوران ژرمنی<ref>Germanic</ref> خدمتگزار روم<ref>feoderati </ref> که از ۴۷۶م بر ایتالیا حکم می‌راندند جنگید. تئودوریک با وجود پیروزی‌های اولیه در نبردهای سونتیوس<ref>Sontius </ref> و ورونا<ref>Verona </ref> در ۴۸۹م، در ۴۹۰م در فائنتسا<ref>Faenza </ref> شکست خورد. اما بالاخره با کمک ویزیگوت‌ها<ref>Visigoths </ref> و بورگوینی‌ها<ref>Burgundians </ref>، سپاه اودوآکر را در ۴۹۰م در کنار رود آدا<ref>Adda </ref> در هم کوبید. اودوآکر تا دو سال دیگر هم راونا<ref>Ravenna</ref> را در اختیار داشت تا اینکه در ۴۹۳م بر اثر محاصرۀ دریایی و وعدۀ تئودوریک مبنی بر سهیم کردن او در قدرت، حاضر به صلح شد. اما تئودوریک خلف وعده کرد و با کشتن اودوآکر و قتل‌عام سربازانش، حاکم بلامنازع ایتالیا گردید. سپس در راونا خود را شاه اوستروگوت‌ها و نمایندۀ امپراتور در ایتالیا خواند. تئودوریک در دوران حکومتش با گسترش مرزهای قلمرواش بر کل ایتالیا و بخش اعظم نوریکوم<ref>Noricum </ref>، دالماسی<ref>Dalmatia</ref> و پانونیا<ref>Pannonia</ref> (تقریباً مطابق با جنوب باواریا، غرب اتریش، اسلوونی و کروآسی) سلطه یافت. پس از شکست ویزیگوت‌ها از فرانک‌ها<ref>Franks</ref> و مرگ پادشاهشان آلاریک دوم (داماد تئودوریک)، در وویه<ref>Vouillé</ref> در ۵۰۷م، آمالاریک<ref>Amalaric</ref>، نوۀ تئودوریک، پادشاه ویزیگوت‌ها شد و درنتیجه اسپانیا و پرووانس<ref>Provence</ref> نیز عملاً زیر سلطۀ تئودوریک رفت.</p><!--14315700-->
[[پرونده: 14315700.jpg | بندانگشتی|تئودوريک کبير]]<p>پادشاه اوستروگوت‌ها<ref>Ostrogoths</ref> (۴۷۱ـ۵۲۶م). در رأس سپاهی، از جبهۀ دانوب در امپراتوری روم عازم فتح ایتالیا شد و در آن‌جا مملکتی آرام و مرفه را بنیاد نهاد. در اواخر سلطنتش حاکمی خیرخواه بود، اما برای کسب قدرت بی‌رحمانه عمل کرد. جانشین قدرتمندی نداشت و مملکتش سرانجام به تصرف یوستی‌نیانوس<ref>Justinian </ref>، امپراتوری بیزانس<ref>Byzantine Empire </ref>، درآمد. هنگامی‌که بر جای پدرش، تئودمیر<ref>Theodemir </ref>، تکیه زد اوستروگوت‌ها به دو دستۀ رقیب تقسیم شده، بر سر امپراتوری روم شرقی<ref>Eastern Roman Empire </ref> با یکدیگر می‌جنگیدند. اما تئودوریک با کشتن رقیبش در ۴۸۱م به مناقشات خاتمه داد. امپراتور زنون<ref>Zeno </ref>، که می‌خواست امپراتوری شرقی را از شر اوستروگوت‌ها خلاص کند، پس از اعطای رتبه پاتریسین<ref>patrician </ref> به او، وی را به جنگ با ایتالیا فرستاد. تئودوریک همۀ قومش را از راه کوه‌های آلپ<ref>Alps </ref> به سمت ایتالیا برد و در آنجا با سپاه اودوآکر<ref>Odoacer </ref>، که متشکل بود از مزدوران ژرمنی<ref>Germanic</ref> خدمتگزار روم<ref>feoderati </ref> که از ۴۷۶م بر ایتالیا حکم می‌راندند جنگید. تئودوریک با وجود پیروزی‌های اولیه در نبردهای سونتیوس<ref>Sontius </ref> و ورونا<ref>Verona </ref> در ۴۸۹م، در ۴۹۰م در فائنتسا<ref>Faenza </ref> شکست خورد. اما بالاخره با کمک ویزیگوت‌ها<ref>Visigoths </ref> و بورگوینی‌ها<ref>Burgundians </ref>، سپاه اودوآکر را در ۴۹۰م در کنار رود آدا<ref>Adda </ref> در هم کوبید. اودوآکر تا دو سال دیگر هم راونا<ref>Ravenna</ref> را در اختیار داشت تا اینکه در ۴۹۳م بر اثر محاصرۀ دریایی و وعدۀ تئودوریک مبنی بر سهیم کردن او در قدرت، حاضر به صلح شد. اما تئودوریک خلف وعده کرد و با کشتن اودوآکر و قتل‌عام سربازانش، حاکم بلامنازع ایتالیا گردید. سپس در راونا خود را شاه اوستروگوت‌ها و نمایندۀ امپراتور در ایتالیا خواند. تئودوریک در دوران حکومتش با گسترش مرزهای قلمرواش بر کل ایتالیا و بخش اعظم نوریکوم<ref>Noricum </ref>، دالماسی<ref>Dalmatia</ref> و پانونیا<ref>Pannonia</ref> (تقریباً مطابق با جنوب باواریا، غرب اتریش، اسلوونی و کروآسی) سلطه یافت. پس از شکست ویزیگوت‌ها از فرانک‌ها<ref>Franks</ref> و مرگ پادشاهشان آلاریک دوم (داماد تئودوریک)، در وویه<ref>Vouillé</ref> در ۵۰۷م، آمالاریک<ref>Amalaric</ref>، نوۀ تئودوریک، پادشاه ویزیگوت‌ها شد و درنتیجه اسپانیا و پرووانس<ref>Provence</ref> نیز عملاً زیر سلطۀ تئودوریک رفت.</p><!--14315700-->
----
[[رده:تاریخ جهان]]
[[رده:تاریخ جهان]]
[[رده:امپراتوری روم و بیزانس]]
[[رده:امپراتوری روم و بیزانس]]
۴۹٬۲۶۷

ویرایش