ملا عبدالجواد خراسانی: تفاوت میان نسخه‌ها

(نیز با نام: ملا عبدالجواد تونی، معروف به حکیم خراسانی و مدرس کبیر) فیلسوف، فقیه، پزشک، دانشمند و ریاضی‌دان معروف ایرانی. او از مدرسان مشهور دورۀ [[قاجاریه، سلسله|قاجاریه]] نیز بود. پدرش محمد علی بن احمد تونی، از عالمان بزرگ دوران خویش بوده است. ملا عبدالجواد تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش گذراند. سپس به اصفهان مهاجرت کرد و مقیم و از علمای مشهور آن دیار شد. او شاگرد ملا‌علی نوری، محمدابراهیم کلباسی و محمدتقی اصفهانی بود. افزون بر کرسی فلسفه و فقه در تدریس ''قانون'' ابن سینا تبحر داشت. در فقه، اصول، طب، ریاضیات و ادبیات نیز مهارت بسیار داشت. شاگردان بسیاری پرورش داد که مشهورترین آنان عبارت بودند از: میرزا ابوالحسن جلوه، شیخ‌الشریعه اصفهانی، آخوند ملا محمد کاشانی و جهانگیر خان قشقایی، که نزد او تحصیل طب کرد. او در موسیقی نیز ماهر بود و تار خوب می‌زد؛ هر چند که به علت اعتقادش به حرام بودن موسیقی در اسلام، کسی تار زدنش را ندیده است.  

ملا عبدالجواد در صفر ۱۲۸۱ق در اصفهان درگذشت و در تخت فولاد به خاک سپرده شد.  

   

[[رده:تاریخ ایران]]

[[رده:دوره قاجار]]

[[رده:فقه و اصول و احکام]]

[[رده:دین اسلام]]

[[رده:فلسفه ، منطق و کلام]]

[[رده:اسلام، ایران و شرق]]