دقیقی طوسی، محمد بن احمد ( ـ بخارا ح ۳۷۰ق): تفاوت میان نسخه‌ها

}}شاعر ایرانی. نخست، مداح فخرالدوله احمد بن محمد چغانی و سپس منصور بن نوح و نوح بن منصور سامانی بود. برخی، با استناد به آثارش، او را پیرو آیین زردشتی و گروهی او را مسلمان می‌پندارند. در جوانی به شاعری پرداخت. از شاعران سبک خراسانی است. قصاید، غزل‌ها، قطعات، و ابیات پراکنده‌ای از او که نشانۀ لطافت معنی و روانی الفاظ اوست در کتب تذکره، به‌‌ویژه ''لغت فرس''،'' لباب‌الباب'' و ''مجمع‌الفصحا''، باقی‌مانده است. مهم‌ترین اثر او'' گشتاسپ‌نامه'' در ۱,۰۰۹ بیت است که فردوسی همۀ آن را در ''شاهنامه'' آورده است. ناصرخسرو دیوان وی را نزد قطران تبریزی دیده است. دقیقی در جوانی به‌دست غلام خود کشته شد. ''دیوان'' دقیقی به گردآوری محمددبیر سیاقی به‌چاپ رسیده است (۱۳۴۷ش).