شیخ عباس تهرانی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
شیخ عباس تهرانی (تهران 1309- قم 1385ق) | شیخ عباس تهرانی (تهران 1309- قم 1385ق) | ||
(شیخ عباس تهرانی/طهرانی؛ متخلص به منزوی) استاد برجستۀ اخلاق و از اساتید معاصر حوزۀ علمیۀ قم. | (شیخ عباس تهرانی/طهرانی؛ متخلص به منزوی) استاد برجستۀ اخلاق و از اساتید معاصر حوزۀ علمیۀ قم. پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی در زادگاهش، به تحصیل علوم دینی و حوزوی پرداخت و دروس مقدماتی و سطوح را فرا گرفت. او در تهران از درس سید محمد تنکابنی و برخی اساتید دیگر بهره برد. سپس در 1337ق، برای ادامه تحصیل به نجف اشرف مهاجرت کرد. اگرچه مدت اقامتش در نجف کوتاه بود، اما توانست از محضر اساتید بزرگ و اسطورۀ فقه و اصول در آن دیار، میرزا حسین نائینی، [[عراقی، آقا ضیاء|آقا ضیاءالدین عراقی]] و [[محلاتی، اسماعیل (محلات ۱۲۶۹ـ نجف ۱۳۴۳ق)|شیخ اسماعیل محلاتی]] استفاده کند و با مبانی فقهی و اصولی آنان آشنا شود. | ||
در 1339ق، به ایران بازگشت و برای استفاده از محضر [[حایری یزدی، شیخ عبدالکریم (یزد ۱۲۳۸ ـ قم ۱۳۱۵ش)|حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی]]، به اراک رفت و از جمله شاگردان ممتاز و برجستۀ ایشان شد. در 1340ق که استادش حائری یزدی از اراک به قم مهاجرت و حوزۀ علمیۀ قم را تأسیس کرد، او نیز همراه با دیگر اصحاب و شاگردان استاد، به قم رفت و تا زمان فوت حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی در 1355ق، از کلاس درس او بهره برد. شیخ عباس تهرانی توجه خاصی به تدریس و تربیت طلاب داشت و از اساتید مهم معقول و منقول به شمار می رفت. | |||
او از حدود 1370ق تا پایان عمرش، بنا به تقاضای آیت اللّه سید محمد حجت کوه کمرهای، روزهای جمعه در کتابخانۀ مدرسۀ حجتیه، برای طلاب جلسۀ درس اخلاق و عقاید و نیز دعای ندبه برگزار میکرد. | |||
آیتالله شیخ عباس تهرانی، سرانجام در 1385ق (1345ش) درگذشت و پیکرش پس از تشییع، در حرم [[حضرت معصومه]] (س) به خاک سپرده شد. | |||
آیتالله شیخ عباس تهرانی، سرانجام در 1385ق (1345ش) درگذشت و پیکرش پس از تشییع، در حرم حضرت معصومه (س) به خاک سپرده شد. | |||
[[رده:آموزش و پرورش و اخلاق]] | [[رده:آموزش و پرورش و اخلاق]] | ||