مرتضی گرگین زاده: تفاوت میان نسخه‌ها

نوازنده‌ی کلارینت، آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر ایرانی. پس از پایان تحصیلات ابتدایى در دبستان عنصرى، در سال 1312 وارد مدرسه‌ی موزیك نظام شد و بعد از طى دوره‌ی شش ساله‌ی با درجه‌ی سرگروهبانى فارغ‌‏التحصیل گردید. گرگین‌زاده ضمن همکاری با موزیک نظام (به سرپرستی [[نصرالله مین باشیان|نصرالله مین‌باشیان]]) با [[روح انگیز|روح‌‏انگیز]] و بعدتر با [[روح بخش، عزت (۱۲۸۶ـ تهران ۱۳۶۷ش)|روح‌‏بخش]] و [[دلکش]] همكارى داشته است. او طی سال‏‌هاى 1329 تا 1331 با همکاری برادرش، [[مصطفی گرگین زاده|مصطفی گرگین‌زاده]]، ارکستر شماره‌ی 2 رادیو را سرپرستی کرده‌اند.   

گرگین‌زاده در طول مدت همكارى با رادیو كه حدود 15 سال بوده با بیشتر اركسترهاى رادیو به عنوان نوازنده‌ی کلارینت همكارى کرده و تعدادی آهنگ نیز ساخته یا تنظیم کرده که توسط روح‌انگیز و روح‌بخش اجرا شده‌اند. از آهنگ‌های او می‌توان به تصنیف‌های ''شمع و پروانه، عشق گم شده، چه كنم، مكتب عشق، مى‌سوزم، رفت و ربود و چشم مست تو'' اشاره کرد. او در دو اركستر هنرهاى زیبا نوازنده‌ی كلارینت و همچنین كارمند اداره‌ی موسیقى و باله بوده است. [[محمدرضا گرگین زاده|محمدرضا گرگین‌زاده]] (آهنگ‌ساز، نوازنده و مدرس ویولن، ناشر، مولف و مترجم موسیقی) فرزند او بوده.