امینی، یدالله: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}[[پرونده:11523900.jpg|بندانگشتی|یدالله امینی]]<p>(تخلّص: مفتون/ معروف به مفتون امینی) شاعر ایرانی. پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه در تبریز به تهران رفت و در رشتۀ حقوق دانشگاه تهران درس خواند. در بازگشت به تبریز به کار در دادگستری پرداخت و از سال ۱۳۲۸ تا ۱۳۵۹ در وزارت دادگستری (تبریز و بعدتر در تهران) خدمت کرد و بازنشستۀ همان وزارتخانه بود.<p>مفتون امینی علاوه بر تجربههایی مستمر در شعر سنّتی، به شعر نیمایی و نو گرایید. او را میتوان در زمرۀ نخستین شاگردان [[نیما یوشیج]] و مهمترین نمایندۀ شعر جدید فارسی در آذربایجان دانست. امینی در سالهای پس از انقلاب اسلامی بیشتر به شعر منثور روی آورد و به جرگهٔ شاعران سپیدسرا پیوست؛ هرچند که در تمام این سالها سرایش در قوالب کلاسیک را رها نکرد و شعرهای متعددی از وی در قالب غزل و قصیده در نشریات مختلف منتشر شد. علاوه بر فارسی، به ترکی آذربایجانی هم سرودههایی از وی در دست است. امینی از دهۀ ۱۳۵۰ به بعد در تهران زیسته است. از او گفتارها و گفتوگوهای پراکندهای در زمینۀ شعر معاصر فارسی در مطبوعات وجود دارد. | }}[[پرونده:11523900.jpg|بندانگشتی|یدالله امینی]]<p>(تخلّص: مفتون/ معروف به مفتون امینی) شاعر ایرانی. پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه در تبریز به تهران رفت و در رشتۀ حقوق دانشگاه تهران درس خواند. در بازگشت به تبریز به کار در دادگستری پرداخت و از سال ۱۳۲۸ تا ۱۳۵۹ در وزارت دادگستری (تبریز و بعدتر در تهران) خدمت کرد و بازنشستۀ همان وزارتخانه بود.<p>مفتون امینی علاوه بر تجربههایی مستمر در شعر سنّتی، به شعر نیمایی و نو گرایید. او را میتوان در زمرۀ نخستین شاگردان [[نیما یوشیج]] و مهمترین نمایندۀ شعر جدید فارسی در آذربایجان دانست. امینی در سالهای پس از انقلاب اسلامی بیشتر به شعر منثور روی آورد و به جرگهٔ شاعران سپیدسرا پیوست؛ هرچند که در تمام این سالها سرایش در قوالب کلاسیک را رها نکرد و شعرهای متعددی از وی در قالب غزل و قصیده در نشریات مختلف منتشر شد. علاوه بر فارسی، به ترکی آذربایجانی هم سرودههایی از وی در دست است. امینی از دهۀ ۱۳۵۰ به بعد در تهران زیسته است. از او گفتارها و گفتوگوهای پراکندهای در زمینۀ شعر معاصر فارسی در مطبوعات وجود دارد. | ||
<p>مفتون امینی براثر کهولت سن و ایست قلبی درگذشت. <p><p>شعر مفتون امینی دارای زبانی ساده، مستقل و مشخص با مضمونی اجتماعی است که رگههایی از امید به آینده و اعراض به بیعدالتیها در آن موج میزند. ترکیبات و جملات نو را به راحتی در کنار تعبیرات شعری مرسوم قرار داده و در اشعارش با دیدی ژرف و باز به احوال انسان و جهان مینگرد. شاعری است محتواگرا و مضمونساز، که مضامین رئالیستی و بیشتر عینی، ابزار کار او را شکل میدهد. انعکاس عینی طبیعت در شعر او و نیز کندوکاو در پدیدههای محسوس، سیما و شکلی مشخص از شعر را نمایان میسازد. رویکرد اجتماعی و زبان پرکنایه و طنزآمیز از مشخصههای بارز شعر اوست. <p><p><p>'''کتابشناسی''' (شعر) | <p>مفتون امینی براثر کهولت سن و ایست قلبی درگذشت. <p><p>شعر مفتون امینی دارای زبانی ساده، مستقل و مشخص با مضمونی اجتماعی است که رگههایی از امید به آینده و اعراض به بیعدالتیها در آن موج میزند. ترکیبات و جملات نو را به راحتی در کنار تعبیرات شعری مرسوم قرار داده و در اشعارش با دیدی ژرف و باز به احوال انسان و جهان مینگرد. شاعری است محتواگرا و مضمونساز، که مضامین رئالیستی و بیشتر عینی، ابزار کار او را شکل میدهد. انعکاس عینی طبیعت در شعر او و نیز کندوکاو در پدیدههای محسوس، سیما و شکلی مشخص از شعر را نمایان میسازد. رویکرد اجتماعی و زبان پرکنایه و طنزآمیز از مشخصههای بارز شعر اوست. <p> <p> <p><p><p>'''کتابشناسی''' (شعر) | ||