پرش به محتوا

سمیعی، احمد: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۰: خط ۳۰:
}}
}}
[[پرونده:25221800- 2.jpg|جایگزین=احمد سمیعی|بندانگشتی|احمد سمیعی]]
[[پرونده:25221800- 2.jpg|جایگزین=احمد سمیعی|بندانگشتی|احمد سمیعی]]
پژوهشگر، مترجم و ویراستار ایرانی. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در رشت گذراند. در ‌۱۳۲۱ش در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی از دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران دانشنامۀ کارشناسی گرفت و در همان سال به تشویق بدیع‌الزمان فروزانفر وارد دورۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی شد، ولی به‌سبب مشکلات مالی تحصیل را رها کرد و در بنگاه راه‌آهن دولتی ایران مشغول به‌کار شد. سپس به فعالیت‌های سیاسی روی آورد و از این رهگذر سه سال و چهار ماه زندانی و حتی مجبور شد یک‌سال و نیم از عمرش را در کشورهای اروپایی بگذراند. در ۱۳۳۴ از فعالیت‌های سیاسی دست کشید و به ادامۀ تحصیل و فعالیت‌های فرهنگی بازگشت و با مجلۀ ''سپیدۀ فردا'' و سازمان ''لغت‌نامۀ دهخدا'' همکاری کرد. در ۱۳۲۶ دوباره در راه‌آهن مشغول به‌کار شد و بار دیگر به اتهام فعالیت‌های سیاسی گذشته به سه سال زندان محکومش کردند. وی طی این مدت به ترجمۀ آثار بعضی از نویسندگان فرانسوی پرداخت و پس از آزادی مجدداً به خدمت در راه‌آهن فراخوانده شد. در ۱۳۴۶ با سمت ویراستار در مؤسسۀ انتشارات فرانکلین به‌کار پرداخت و ضمناً سردبیری مجموعۀ «''سخن پارسی''» را نیز به‌عهده گرفت و یازده عنوان کتاب کمک‌درسی را سرپرستی و با نشریات مختلف، از طریق ترجمه و تألیف مقالات، همکاری کرد. در ۱۳۵۸ در رشتۀ زبان‌شناسی همگانی از دانشگاه تهران دانشنامۀ کارشناسی ارشد گرفت. او عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی و سردبیر مجله فرهنگستان است و به همکاری با مؤسسات علمی و فرهنگی و تدریس در دانشکده‌های مختلف نیز ادامه می‌دهد. احمد سمیعی یکی از برجسته‌ترین ویراستاران ایران است و کار او در دقت و صحت کم‌نظیر است. جز مقالات معتبر علمی که از او به‌چاپ رسیده است، آثار او را تألیف و ترجمه تشکیل می‌دهد.  
پژوهشگر، مترجم و ویراستار ایرانی. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در رشت گذراند. در ‌۱۳۲۱ش در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی از دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران دانشنامۀ کارشناسی گرفت و در همان سال به تشویق بدیع‌الزمان فروزانفر وارد دورۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی شد، ولی به‌سبب مشکلات مالی تحصیل را رها کرد و در بنگاه راه‌آهن دولتی ایران مشغول به‌کار شد. سپس به فعالیت‌های سیاسی روی آورد و از این رهگذر سه سال و چهار ماه زندانی و حتی مجبور شد یک‌سال و نیم از عمرش را در کشورهای اروپایی بگذراند. در ۱۳۳۴ از فعالیت‌های سیاسی دست کشید و به ادامۀ تحصیل و فعالیت‌های فرهنگی بازگشت و با مجلۀ ''سپیدۀ فردا'' و سازمان ''لغت‌نامۀ دهخدا'' همکاری کرد. در ۱۳3۶ دوباره در راه‌آهن مشغول به‌کار شد و بار دیگر به اتهام فعالیت‌های سیاسی گذشته به سه سال زندان محکومش کردند. وی طی این مدت به ترجمۀ آثار بعضی از نویسندگان فرانسوی پرداخت و پس از آزادی مجدداً به خدمت در راه‌آهن فراخوانده شد. در ۱۳۴۶ با سمت ویراستار در مؤسسۀ انتشارات فرانکلین به‌کار پرداخت و ضمناً سردبیری مجموعۀ «''سخن پارسی''» را نیز به‌عهده گرفت و یازده عنوان کتاب کمک‌درسی را سرپرستی و با نشریات مختلف، از طریق ترجمه و تألیف مقالات، همکاری کرد. در ۱۳۵۸ در رشتۀ زبان‌شناسی همگانی از دانشگاه تهران دانشنامۀ کارشناسی ارشد گرفت. او عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی و سردبیر مجله فرهنگستان بود و به همکاری با مؤسسات علمی و فرهنگی و تدریس در دانشکده‌های مختلف نیز می‌پرداخت. احمد سمیعی یکی از برجسته‌ترین ویراستاران ایران است و کار او در دقت و صحت کم‌نظیر است. جز مقالات معتبر علمی که از او به‌چاپ رسیده است، آثار او را تألیف و ترجمه تشکیل می‌دهد.  




سرویراستار، ویراستار
۷۵٬۳۸۷

ویرایش