روح الامین شهرستانی، محمد امین (اصفهان ۹۸۱ـ دهلی ۱۰۴۷ق): تفاوت میان نسخه‌ها

}}<p>شاعر و دولتمرد ایرانی. در ۱۰۱۰ق به هندوستان رفت و به دستگاه محمدقلی قطب‌شاهی پیوست و به مقام میرجملگی (وزارت) رسید (۱۰۱۷ق). پس از مرگ محمدقلی به ایران بازگشت و به خدمت شاه ‌عباس اول صفوی درآمد، اما چهار سال بعد، چون شاه را به خود بدگمان دید، بار دیگر راهی هندوستان شد (۱۰۲۷ق) و در آن‌جا به دربار جهانگیر گورکانی راه یافت و به مناصبی چون دوهزار و پانصدی، میر سامانی (۱۰۲۹ق)، میر بخشیگری (۱۰۴۴ق) و پنج‌هزاری و دوهزار سواری رسید. از شاعران پُرکار روزگار خود بود و به سبک هندی شعر می‌گفت. از آثارش: خمسه‌ای به پیروی از نظامی گنجوی دربردارندۀ مثنوی‌های ''مطمح الانظار''، ''خسرو و شیرین''، ''لیلی و مجنون''، ''بهرام‌نامه/آسمان هشتم''/''فلک‌البروج'' و ''جواهرنامه''؛ ''گلستان'' که دیوان شعر اوست.</p>