صدر، سید محمدباقر (کاظمین ۱۳۵۳ـ۱۴۰۰ق): تفاوت میان نسخه‌ها

}}[[پرونده: 27020700-2.jpg | بندانگشتی|صدر، سيّد محمدباقر]][[پرونده: 27020700-4.jpg | بندانگشتی|صدر، سيّد محمدباقر]][[پرونده: 27020700.jpg | بندانگشتی|صدر، سيّد محمدباقر]]فقیه و متفکر شیعی. برای تحصیل علوم حوزوی به نجف رفت و نزد سید محسن حکیم، سید ابوالقاسم خویی و سید محمد روحانی تحصیل کرد. به تحول در حوزه‌های علمیه و آشنایی طلاب با مسائل جدید می‌اندیشید. یکی از اعضای اصلی «جمعیت علمای نجف» بود که به فرمان آیت‌الله حکیم تشکیل شد و هدف اصلی‌اش مبارزه با اندیشۀ کمونیستی بود. در راستای تبلیغ ایدئولوژی سیاسی اسلام و تحقق حکومت اسلامی «حزب الدعوة الاسلامیة» را تأسیس کرد اما به توصیه آیت‌الله حکیم که در حاشیه قرار گیرد، از آن کناره گرفت. وی به‌تدریج در مسیر مرجعیت قرار گرفت و در این اواخر حکم تکفیر حزب بعث و فتوای براندازی حکومت عراق را صادر کرد و به‌علت مبارزات سیاسی و مخالفت با حزب بعث، با جمعی از شاگردانش دستگیر و سرانجام به‌دستور صدام‌حسین اعدام شد. از آثار اوست: ''اقتصادنا''؛ ''فلسفتنا''؛ ''مقدمات فی تفسیر الموضوعی للقرآن''؛ ''دراسات قرآنیه''؛ ''دروس فی علم‌الاصول''. اغلب کتاب‌های وی به فارسی برگردانده شده‌اند.