میرزا عباس نوری: تفاوت میان نسخه‌ها

}}میرزا عباس نوری ( - تهران 12۵۵ق)

تولد میرزا در قریۀ تاکرِ نور مازندران بوده و تحصیلات مقدماتی را در قریۀ کلاکه، یک فرسنگ و نیمی تاکر به پایان رسانده است. در خط معلمی نداشت و در جوانی چند قطعه از خطوط میرعماد را به دست آورد و از روی آن مشق کرد و در زمان کوتاهی در خط نستعلیق سرآمد عصر خود شد. چنانکه به قول مهدی بیانی، میرزا عباس نوری در این سبک به اندازه‌ای با قدرت بود که هیچ یک از پیروان «میر» به آن درجه نرسیده‌اند. میرزا علاوه بر مشق و کتابت، به کتیبه‏‌نویسی نیز دست زد و از کتیبه‏‌های او در همان روستای زادگاهش روی تخته و تیر آثاری موجود است. کارش را با نویسندگی در دفتر لشگر (اداره حسابداری وزارت جنگ) آغاز کرد که ریاست آن با میرزا اسدالله، پدرمیرزا آقاخان نوری، بود. سپس در دورۀ فتحعلی‏‌شاه قاجار مدتی در کرمان در دستگاه الله‌وردی میرزا، پسر بزرگ شاه قاجار، در سمت نویسندگی و انشاء، منشی الله‌وردی میرزا شد. پس از آن لشکرنویسی توپخانه، قورخانه و کشیک‏‌خانه را در پایتخت به عهده گرفت. او چندی حکومت قزوین و بروجرد را عهده‏‌دار بود. میرزاابوالقاسم قائم‏‌مقام فراهانی و عباس‏‌میرزا نایب‏‌السلطنه او را بزرگ می‏‌داشتند. میرزا بیست سال در آسایش به سر ‏‌برد، اما به سبب سیل بزرگی که در تاکر رخ داد، اموالش را از دست داد و در تهران نیز، در دوران محمدشاه، با قتل قائم‌مقام فراهانی که از حامیانش بود، از مناصب دولتی برکنار شد (1251ق). میرزا در دورۀ اوج هنرش قطعاتی را به فرمان فتحعلی‏‌شاه از روی خطوط میرعماد نگاشته است، که پاره‌ای از آنها در کتابخانۀ کاخ گلستان و نزد مجموعه‌داران نگه‏‌داری می‏‌شدند. علاوه بر این، سه قرآن مجید کتابت کرده، که یکی از آنها در فلسطین اشغالی، در جوار مدفن بهاءالله، نگه‏‌داری می‏‌شود.