اتحادیه، منصوره: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
}} | }} | ||
[[پرونده:11101200-1.jpg|بندانگشتی]] | [[پرونده:11101200-1.jpg|بندانگشتی]] | ||
<p>(منصوره نظاممافی) پژوهشگر، مورخ و استاد دانشگاه. در خانوادهای آذربایجانی زاده شد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسۀ ژاندارک گذراند؛ در این مدرسه [[فرانسه، زبان|زبان فرانسه]] آموخت. سپس به [[انگلستان]] رفت و دورۀ متوسطه را؛ در آنجا سپری کرد پس از آن، وارد دانشگاه ادینبورگ [[اسکاتلند]] شد و به تحصیل در رشتۀ تاریخ پرداخت. در ۱۳۳۶ش، پس از گرفتن فوق لیسانس، به ایران بازگشت؛ در ۱۳۴۹ش، در مرکز مطالعات عالی بینالمللی به پژوهش در زمینۀ مسائل تاریخی پرداخت. در ۱۳۵۱ش به استخدام [[دانشگاه تهران]] درآمد و به سمت مربی در گروه تاریخ مشغول تحقیق و تدریس شد. در ۱۳۵۳ش، برای گذراندن دورۀ دکتری عازم اسکاتلند شد و دانشنامه دکتری خود را از دانشگاه ادینبورگ گرفت. پس از بازگشت به ایران در ۱۳۵۸ش در دانشگاه تهران به ادامۀ تدریس پرداخت. اتحادیه به همراه تنیچند در ۱۳۶۲ش، مؤسسه نشر تاریخ ایران را بنیاد نهاد. او در ۱۳۷۸ش، از دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران بازنشسته شد، ولی همچنان به کار تدریس مشغول است. علاوهبر آن، مدیریت نشر تاریخ ایران را نیز برعهده دارد. از تألیفات اوست: ''احزاب سیاسی در مجلس سوم'' (۱۳۳۳ـ۱۳۳۴ق)؛ ''اینجا تهران است''؛ ''بینش و روش در تاریخنگاری معاصر''؛ ''پیدایش و تحول احزاب سیاسی مشروطیت''؛ ''رضاقلیخان نظامالسلطنه''؛ ''مجلس و انتخابات از مشروطه تا پایان قاجاریه''. از | <p>(منصوره نظاممافی) پژوهشگر، مورخ و استاد دانشگاه. در خانوادهای آذربایجانی زاده شد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسۀ ژاندارک گذراند؛ در این مدرسه [[فرانسه، زبان|زبان فرانسه]] آموخت. سپس به [[انگلستان]] رفت و دورۀ متوسطه را؛ در آنجا سپری کرد پس از آن، وارد دانشگاه ادینبورگ [[اسکاتلند]] شد و به تحصیل در رشتۀ تاریخ پرداخت. در ۱۳۳۶ش، پس از گرفتن فوق لیسانس، به ایران بازگشت؛ در ۱۳۴۹ش، در مرکز مطالعات عالی بینالمللی به پژوهش در زمینۀ مسائل تاریخی پرداخت. در ۱۳۵۱ش به استخدام [[دانشگاه تهران]] درآمد و به سمت مربی در گروه تاریخ مشغول تحقیق و تدریس شد. در ۱۳۵۳ش، برای گذراندن دورۀ دکتری عازم اسکاتلند شد و دانشنامه دکتری خود را از دانشگاه ادینبورگ گرفت. پس از بازگشت به ایران در ۱۳۵۸ش در دانشگاه تهران به ادامۀ تدریس پرداخت. اتحادیه به همراه تنیچند در ۱۳۶۲ش، مؤسسه نشر تاریخ ایران را بنیاد نهاد. او در ۱۳۷۸ش، از دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران بازنشسته شد، ولی همچنان به کار تدریس مشغول است. علاوهبر آن، مدیریت نشر تاریخ ایران را نیز برعهده دارد. </p> | ||
<p>'''از تألیفات''' اوست: ''احزاب سیاسی در مجلس سوم'' (۱۳۳۳ـ۱۳۳۴ق)؛ ''اینجا تهران است''؛ ''بینش و روش در تاریخنگاری معاصر''؛ ''پیدایش و تحول احزاب سیاسی مشروطیت''؛ ''رضاقلیخان نظامالسلطنه''؛ ''مجلس و انتخابات از مشروطه تا پایان قاجاریه''. </p> | |||
<p>'''از ترجمهها'''ی اوست: ''زمانه، زندگی و کارنامۀ بیهقی،'' از مربلین والدمن؛ ''زندگینامۀ حاج محمدحسن کمپانی''، ''امین دارالضرب''، از شیرین مهدوی؛ ''مستخدمین بلژیکی در خدمت دولت ایران'' اثر آنت دستره. برخی از تصحیحات او عبارتاند از: ''افضلالتواریخ''؛ ''خاطرات تاجالسلطنه''؛ ''خاطرات و اسناد حسینقلی خان نظامالسلطنه'' (۳ جلد).</p> | |||
<br><!--11101200--> | <br><!--11101200--> | ||
[[رده:زبان شناسی و ترجمه]] | [[رده:زبان شناسی و ترجمه]] | ||
[[رده:مترجمان]] | [[رده:مترجمان]] | ||