پرش به محتوا

آتاچ، علی نورالله (استانبول ۱۸۹۸ـ آنکارا ۱۹۵۷): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۰: خط ۳۰:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}شاعر، نویسنده، منتقد و مقاله‌نویس ترک. در رشتۀ ادبیات دانشگاه استانبول مشغول به تحصیل شد، اما قبل از فارغ‌التحصیل‌شدن انصراف داد. زبان فرانسه را نزد خود آموخت. در وزارت بازرگانی کار کرد. در مدارس متعددی درس داد. مدتی نیز در ادارۀ ترجمۀ نخست‌وزیری به مترجمی اشتغال داشت. ادبیات را با سرودن شعر آغاز کرد. خود را نویسندۀ تجربی می‌شمارد. طرفدار زبان ترکی ساده و از مخالفان زبان ترکی قدیمی و کلمات غیرترکی دخیل در آن است. ترجمه‌های وی نشانگر تسلط کامل او به زبان فرانسه و ادبیات غرب است و شاید به خاطر این تسلّط، با قواعد سنّتی نثر ترکی موافق نیست. جملات غیرمتعارف در آثار او فراوان است. از آثارش: ''آورده‌های روز''؛ ''دفتر سیاه‌مشق''؛ ''میان‌ کلام''؛ ''نامه‌هایی به خواننده‌ام''.
}}شاعر، نویسنده، منتقد و مقاله‌نویس ترک. در رشتۀ ادبیات دانشگاه [[استانبول]] مشغول به تحصیل شد، اما قبل از فارغ‌التحصیل‌شدن انصراف داد. [[فرانسه، زبان|زبان فرانسه]] را نزد خود آموخت. در [[وزارت بازرگانی]] کار کرد. در مدارس متعددی درس داد. مدتی نیز در ادارۀ ترجمۀ نخست‌وزیری به مترجمی اشتغال داشت. ادبیات را با سرودن شعر آغاز کرد. خود را نویسندۀ تجربی می‌شمارد. طرفدار زبان ترکی ساده و از مخالفان زبان ترکی قدیمی و کلمات غیرترکی دخیل در آن است. ترجمه‌های وی نشانگر تسلط کامل او به زبان فرانسه و ادبیات غرب است و شاید به خاطر این تسلط، با قواعد سنتی نثر ترکی موافق نیست. جملات غیرمتعارف در آثار او فراوان است. از آثارش: ''آورده‌های روز''؛ ''دفتر سیاه‌مشق''؛ ''میان‌ کلام''؛ ''نامه‌هایی به خواننده‌ام''.
----
----


سرویراستار، ویراستار
۳۷٬۶۲۰

ویرایش