آخن، هانس فون (۱۵۵۲ـ۱۶۱۵): تفاوت میان نسخه‌ها

}}آخِن، هانْس فون (۱۵۵۲ـ۱۶۱۵م)(Aachen, Hans von)

 

نقاش آلمانی. از ۱۵۷۴ تا ۱۵۸۸م، در [[ونیز]] به‌سر برد،‌ و پس از بازگشت به [[آلمان]]، در اشاعۀ مکتب شیوه‌گری ([[مانریسم]])<ref>Mannerism</ref> در آن دیار نقش مؤثری داشت. در تک‌چهره‌سازی<ref>protraiture</ref> آوازه‌ای بلند یافت، و از ۱۵۹۲ در دربار امپراتور [[رودولف دوم (۱۵۵۲ـ۱۶۱۲)|رودولف دوم]]<ref>Rudolf II</ref> در [[پراگ]]<ref>Prague</ref> و جانشین او، [[ماتیاس]]<ref>Matthias</ref>، در مقام نقاش دربار خدمت کرد. خانوادۀ هانس اهل آخن<ref>Aachen</ref> بودند و نام او برگرفته از آن شهر است؛ گرچه خودش در [[کلن]]<ref>Cologne</ref> به دنیا آمد. همچون بسیاری از نقاشان آلمانیِ آن دوره، ازجمله [[اسپرانگر، بارتولومیوس (۱۵۴۶ـ۱۶۱۱)|بارتولومئوس اسپرانگر]]<ref>Bartholomeus Spranger</ref> ـ که بعدها فون آخن در پراگ به او پیوست ـ به [[ایتالیا]] مهاجرت کرد. در ایتالیا شیوۀ نقاشی‌اش ملاحت و نرمی هنر ایتالیایی را یافت: انحنای فرم‌ها، طیف رنگ‌های گرم‌تر، و کشیدگی ظریف اندام‌ها، که از ویژگی‌های مکتب شیوه‌گری است. پس از بازگشت به آلمان مجموعه‌ای صحنه‌های تاریخی و دینی نقاشی کرد؛ با این همه، بیشتر به‌سبب تک‌چهره‌هایی شهرت دارد که به سفارش حامیان متنفّذی، همچون خاندان فوگر<ref>Fugger</ref> کشیده است.