آذربایجان شرقی: تفاوت میان نسخه‌ها

}}آذربایجان شرقی  East Azerbaijan (province)<br/> [[File:10064900-2.jpg|thumb|آذربایجان شرقی]]استان ایرانی، از شمال، از طریق [[ارس، رودخانه|رود ارس]]، با [[آذربایجان، جمهوری|جمهوری آذربایجان]] هم‌مرز است و از شرق به استان [[اردبیل، استان|اردبیل]]، از جنوب به استان‌های [[زنجان، استان|زنجان]] و [[آذربایجان غربی]]، و از غرب به [[ارومیه، دریاچه|دریاچۀ ارومیه]] و استان [[آذربایجان غربی]] محدود است. سرزمینی کوهستانی است و کوه‌های [[ارسباران]] در شمال، کوه‌های [[بزقوش]]، [[سهند، کوهستان|سهند]]، و [[میشوداغ]] در مرکز و کوه بلند [[بلقیس، کوه|بلقیس]] در جنوب آن قرار دارند. ارتفاع متوسط این استان حدود ۱,۶۰۰ متر و کوه سهند با ارتفاع ۳,۷۰۷ متر، واقع در شرق دریاچۀ ارومیه، بلندترین نقطۀ آن است. کوه‌های [[کیامکی داغ]] (۳,۳۴۷ متر)، بلقیس (۳,۳۳۲ متر)، بزقوش (۳,۳۰۲ متر)، سلطان جهانگیر (۳,۲۵۵ متر)، و علمدار (۳,۱۵۵ متر) از دیگر نقاط مرتفع این استان محسوب می‌شوند. استان آذربایجان شرقی از پرآب‌ترین استان‌های ایران و رودخانۀ ارس، که در مرز این استان با جمهوری آذربایجان قرار دارد، بزرگ‌ترین و پرآب‌ترین رود آن است. رودخانۀ قره‌سو بخشی از مرز این استان با استان اردبیل و رودخانۀ [[قتورچای|قتور (قطور) چای]] نیز قسمتی از مرز آن با استان آذربایجان غربی را تشکیل می‌دهد. افزون‌بر رودخانه‌های مزبور، دیگر رودهای مهم این سرزمین عبارت‌اند از [[تلخه رود|تلخه‌رود]] (آجی‌چای)، [[قرنقوچای|قرنقو]]، [[آیدوغموش]]، [[صوفی چای، رودخانه|صوفی‌چای]]، [[لیلان چای|لیلان‌چای]]، [[موردق چای|موردق‌چای]]، و [[شهرچای]]. اقلیم آن معتدلِ مایل به سرد است و میزان بارندگی آن پس از نواحی ساحلی دریای خزر در درجۀ دوم قرار دارد. آذربایجان شرقی با ۳,۶۰۳,۴۵۶ نفر (۱۳۸۵) جمعیت از نوزده شهرستان و ۴۲ بخش با مرکزیت اداری شهر تبریز تشکیل شده است و شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[میانه، شهر|میانه]]، [[مراغه، شهر|مراغه]]، [[هشترود، شهر|هشترود]]، [[سراب، شهر|سراب]]، [[اهر، شهر|اهر]]، [[مرند، شهر|مرند]]، [[جلفا، شهر (آذربایجان شرقی)|جلفا]]، [[کلیبر، شهر|کلیبر]]، [[شبستر، شهر|شبستر]]، و [[بناب، شهر|بُناب]]. فعالیت‌های صنعتی این استان، به‌ویژه ماشین‌سازی، عمدتاً در شهرستان [[تبریز، شهرستان|تبریز]] متمرکز است و مردمان سایر نواحی آن غالباً به کشاورزی و دامداری اشتغال دارند و صنعت توریسم نیز بخشی از فعالیت‌های اقتصادی آن محسوب می‌شود. [[سرب]] و [[روی]]، [[مس (شیمی)|مس]]، [[گوگرد]]، [[زغال سنگ]]، و [[کایولین|کائولین]] از منابع زیرزمینی این استان است. فرآورده‌های کشاورزی و دامی آن عبارت‌اند از [[گندم]] و جو، [[بقولات]]، دانه‌های روغنی به‌ویژه [[آفتابگردان]] و [[سویا]]، انواع میوه و خشکبار، چغندرقند، [[توتون]]، [[سیب زمینی|سیب‌زمینی]] و [[پیاز (۱)|پیاز]]، و [[لبنیات]] و [[گوشت]].