آربلی، یوسف (۱۸۸۷ـ۱۹۶۱م): تفاوت میان نسخه‌ها

}}ایران‌شناس و باستان‌شناس گرجی. در ۱۹۱۱، تحصیل در دانشگاه [[سن پترزبورگ|سن‌پترزبورگ]] را در رشته‌های زبان‌شناسی تاریخی و خاورشناسی به‌پایان برد. در سال‌های ۱۹۱۴ـ۱۹۳۱، در همان دانشگاه تدریس کرد. از ۱۹۲۰، متصدی شعبۀ قفقاز، ایران، آسیای میانه و کشورهای اسلامی شرقی موزۀ اِرمیتاژ و در سال‌های ۱۹۳۴ـ۱۹۵۱، رئیس این موزه بود. در ۱۹۳۴ در رشتۀ باستان‌شناسی دانشنامۀ دکتری گرفت. در ۱۹۴۵، به پاس اهتمامی که در دورنگه‌داشتن آثار باستانی موزه از آسیب‌های جنگ ورزیده بود، نشان پرچم سرخ گرفت. در ۱۹۵۵ـ۱۹۶۱، رئیس دانشکدۀ خاورشناسی دانشگاه لنینگراد و نیز مدیر بخش پژوهشگاه خاورشناسی شوروی در آن شهر بود. از آثارش: ''فلزات دورۀ ساسانی''، با همکاری (۱۹۳۵)؛''خرابه‌های آنی'' (۱۹۱۱)؛ ''شاهنامۀ فردوسی'' (۱۹۳۴)؛ ''جدول‌های همزمانی برای تبدیل تاریخ هجری به میلادی'' (لنینگراد، ۱۹۴۰)؛ ''افسانه‌های ارمنی سده‌های میانه'' (لنینگراد، ۱۹۵۶)؛ ''‌هنر ساسانی'' (لنینگراد، ۱۹۲۴).