آرگایریس، کریس (۱۹۲۳-۲۰۱۳م): تفاوت میان نسخه‌ها

}}روان‌شناس امریکایی و عالم علوم اجتماعی. نظریه‌های مدیریت را تبیین و راهبردهای یادگیری و عملکرد در محیط کار را بسط داد. شهرت او بیشتر به‌سبب تألیف کتاب ''یادگیری سازمانی''<ref>Organizational Learning</ref>(۱۹۹۳) است که با همکاری دونالد شون<ref>Donald Schon</ref>&nbsp;منتشر شد و سهمی بسزا در مفهوم سازمان یادگیری ایفا کرد. از ۱۹۷۱ استاد ممتاز آموزش و رفتار سازمانی در دورۀ تحصیلات تکمیلی مدرسۀ بازرگانی و دانشگاه هاروارد بود. آگایریس در نیوآرک<ref>Newark</ref>، نیوجرسی<ref>New Jersey</ref>، زاده شد. در ۱۹۴۷ در رشتۀ روان‌شناسی از دانشگاه کلارک دانشنامۀ کارشناسی، در ۱۹۴۹ در رشتۀ اقتصاد و روان‌شناسی از دانشگاه کانزاس دانشنامۀ کارشناسی ارشد، و در ۱۹۵۱ در رشتۀ رفتار سازمانی از دانشگاه کورنل دانشنامۀ دکتری گرفت. پیش از پیوستن به دانشگاه هاروارد، در ۱۹۷۱، عضو هیئت علمی دانشگاه ییل<ref>Yale University</ref>&nbsp;و استاد علوم اداری و سپس استاد بخش علوم اداری این دانشگاه شد. پژوهش اولیۀ او دربارۀ آثار روش‌های مدیریت سنتی بر رفتار فردی و رشد گروهی بود. در «نظریۀ نابالیدگی ـ بالیدگی<ref>immaturity-maturity theory</ref>» استدلال کرد که نظارت دقیق، روابط سخت‌گیرانه، و طرح شغلی، انگیزه را سرکوب می‌کند و غالباً سبب از خودبیگانگی<ref>alienation</ref>، بی‌اعتنایی<ref>apathy</ref>&nbsp;یا حتی مخالفت در کارکنان می‌شود. این نظریه را بعدها در کتاب‌های ''شخصیت و سازمان''<ref>Personality and organisation</ref>&nbsp;(۱۹۵۷) و ''یکپارچه‌سازی فرد و سازمان''<ref>Integrating the individual and the organisation</ref>&nbsp;(۱۹۶۴) بسط داد.